ماجرای تبعیض در برگزاری تجمعات بین مردم عادی و برخی نیروهای خودسر، باعث شده تا احمد زیدآبادی از اسکندر مومنی، وزیر کشور دولت پزشکیان بپرسد که تجمع فقط حق انحصاری کسانی است که خود را "ارزشی" و کشور را "ملک شخصی" خود میدانند و تا بدان حد آزادند که حتی حکم اعدام مقامهای رسمی ناهمسو با خود را در تجمعاتشان اعلام کنند؟
دیدارنیوز _ *احمد زیدآبادی:
اعلام برگزاری تجمع مسالمتآمیزِ عدهای از منتقدان نظام به منظور درخواست رفع حصر از سه چهرۀ برجستۀ سیاسی کشور، به سرنوشتی کم و بیش منتظره و غیرمنتظره دچار شد.
میتوان از وزیر کشور پرسید که چرا مجوز لازم برای برگزاری این تجمع داده نشد؟ درخواستکنندگان "غیرخودی" و "ناشهروند" بودند یا موضوع تجمع حساسیتبرانگیز بود؟ یا هر دو؟
مطلب مرتبط:
واکنش جبهه اصلاحات به تبعیض در برگزاری تجمعات
بیانیه حزب مجمع ایثارگران در اعتراض به بازداشت ایثارگران/ مگر تجمع حق قانونی مردم نیست؟
با رویکردی که اسکندر مؤمنی در وزارت کشور در پیش گرفته، بسیار بعید است که قائل به دستهبندی اتباع کشور به خودی و غیرخودی و یا شهروند و ناشهروند بودن آنان باشد. گواه این مسئله نشستن وی در کنار مولوی عبدالحمید و جلب مشارکت هموطنان بلوچ برای ادارۀ استان سیستان و بلوچستان است.
از این رو به احتمال بسیار، وی دلیل عدم صدور مجوز را به "حساسیت موضوع در شرایط حساس" مربوط خواهد دانست. چنانچه پاسخ همین باشد، آیا اگر جمعی دیگر از منتقدان نظام، برای تجمع به قصد اعتراض به برنامۀ ترامپ برای کوچاندن فلسطینیها از نوارغزه درخواست مجوز کنند، به آنها داده خواهد شد؟ یا اینکه تجمع فقط حق انحصاری کسانی است که خود را "ارزشی" و کشور را "ملک شخصی" خود میدانند و تا بدان حد آزادند که حتی حکم اعدام مقامهای رسمی ناهمسو با خود را در تجمعاتشان اعلام کنند؟
*روزنامهنگار و فعال سیاسی
