تیتر امروز

نه دوز اول واکسن کرونا هست و نه دوز دوم!

نه دوز اول واکسن کرونا هست و نه دوز دوم!

قصه پرغصه نبود واکسن کرونا در روز‌هایی که خطر شروع پیک پنجم از رگ گردن به همه نزدیک‌تر است، دغدغه جدی این روز‌های مردم است؛ از سالمندانی که منتظر دوز دوم هستند تا برخی از بیماران خاص.
فعلا واکسن کرونا نیست ؛ شاید وقتی دیگر ...
گزارش میدانی دیدار از وضعیت مراکز واکسیناسیون کرونا

فعلا واکسن کرونا نیست ؛ شاید وقتی دیگر ...

تزریق دوز دوم واکسن کرونای سالمندان با تاخیر مواجه شده است. نسرین نیکنام در گزارشی میدانی به تنها مرکزی سر زده است که تا چند روز قبل امکان تزریق دوز دوم واکسن در آن وجود داشت، اما...
دیدار آدینه ۳۱
کد خبر: ۸۰۰۳۴
۱۵:۵۲ - ۲۶ دی ۱۳۹۹

دانش آدینه ۲۲: رقص کیهانی در گلستانی همیشه خوش

دیدارنیوز ـ سروش زمانی مقدم: در نتیجه اکتشافات دانشمندان قرون شانزدهم و هفدهم، بکارگیری تلسکوپ از قرن هفدهم به بعد و تحولات نجومی که پس از آن اتفاق افتاد، در بازه زمانی خیلی کوتاه حدود چند صد سال، منزلت انسان از وضعیتی که تصور می‌کرد که زمین و ساکنانش در مرکز عالم هستند و کلیه ستارگان و سیارات و حتی خورشید به دور زمین می‌گردند، به موقعیتی کاملا بی مقدار تنزل پیدا کرد و خورشید جای زمین انسان‌ها را گرفت. البته در ابتدا به جهت تفکرات اومانیستی بشر در علم، پذیرش آنکه انسان جایگاهش را به طور کلی از دست بدهد، برایش سخت و غیرقابل پذیرش بود و بنابراین علیرغم آن که فهمیده بود که خورشید تنها یکی از ستارگان در میان کهکشانی از ستارگان است، در ابتدا تصور کرد که خورشید در مرکز کهکشان است.

تنها در اوایل قرن بیستم بود که بشر فهمید که خورشید از مرکز کهکشان ما که آن هم یگانه و ممتاز نیست، فاصله بسیار زیادی دارد و ما در جهانی پر از کهکشان و ستاره، به هیچ عنوان ناظر ممتازی در کیهان نیستیم.


پس از آن یکی از مسائل مهم در حوزه نجوم و مکانیک، محاسبه و تعیین مدار سیارات به دور خورشید بود و البته از زمانی که فکر می‌کردیم که مدار گردش سیارات به دور خورشید دایروی است تا زمانی که محاسبات نشان داد که این مدار‌ها در حالت عام خود بیضوی هستند، خود تاریخچه جالبی در فیزیک کلاسیک دارد.


جالب آن است که این پایان کار نبود، بلکه محاسبات و مشاهدات کامل‌تر نشان داد که این بیضی یک "حرکت تقدیمی" دارد که با دنبال کردن آن، گلواره‌ای زیبا همچون مسیر رقص سیارات در پهنه کیهان، نقش می‌بندد.

ببینید

 


از طرفی می‌توان به نوعی دیگر، رقصی پنهان و گل وار را برای مثال در حرکت نسبی زمین و سیاره زهره، به دور خورشید نیز دید و انگشت بر دهان از این همه زیبایی غافلگیر شد.

 

بیشتر بخوانید: اینشتین؛ تصویر کیهان بی‌انتها روی فرمول‌های کوچک


اگر دو سیاره زمین و زهره را با خطی فرضی به هم وصل کنیم، چرخششان به دور خورشید، گلواره‌ای دیدنی می‌سازد. در تصویر متحرکی که الگوی این حرکت طی چند صد سال را نشان می‌دهد، خط میانی بین دو سیاره به مرور ترسیم میشود که در آن زهره به رنگ زرد و زمین به رنگ بنفش نشان داده شده است. این تصویر متحرک که در نهایت گلی زیبا را ترسیم می‌کند، بر اساس داده‌های "دانشگاه ویسکانسین" شبیه سازی شده است و نزدیک شدن مدار چرخش زهره به زمین را در طول هشت سال نشان می‌دهد. البته مدار‌ها تقریبا دایره وار شبیه سازی شده اند، بنابراین از این تصویر متحرک نمی‌توان برای پیش‌بینی‌های دقیق استفاده کرد، زیرا همان طور که گفته شد، تمام سیارات به دور خورشید مدار‌های گردش بیضوی دارند و این الگو‌ها تنها نمونه‌های ساده شده‌ای از آن‌ها هستند. اما به ویژه در مورد مدار سیاره زهره چندان هم با واقعیت فیزیکی فاصله ندارند، زیرا زهره دایره‌ای‌ترین مدار را در بین سایر سیارات موجود در منظومه شمسی دارد.

 

بیشتر بخوانید: نگاهی به نظریه جهان تورمی

 

اما گل‌های این گلستان بی کران و رقص عاشقانه اجرامش، تنها به گردش سیارات به دور خورشید و یا به حرکت نسبی آن‌ها نسبت به هم ختم نمی‌شود.

طبق مشاهدات اخیر، مدار ستاره‌ای که به دور سیاهچاله کلان جرم کهکشان ما یعنی کهکشان راه شیری می‌چرخد، نیز مطابق با پیش بینی‌های نظریه نسبیت عام است و یک بیضی با حرکت تقدیمی است که به شکل گل بوده و باز هم گلی زیبا را در پهنه کیهان ترسیم می‌کند. این برای اولین بار بود که کیهانشناسان گردش ستاره‌ای به دور سیاهچاله کهکشان راه شیری را مشاهده کردند و گل واره حیرت انگیز آن را آشکار نمودند. این مشاهدات با استفاده از "تلسکوپ رصدخانه فضایی اروپا" واقع در صحرای آتاکامای شیلی انجام شده است.

اما آیا ماجرا به همین جا اینجا ختم می‌شود؟
خیر، جالب است که چنین رقص و سماع گل نشانی، باز هم به این مرحله محدود نمی‌شود.
 

منظومه شمسی مان هنگامی که در کهکشان حرکت می‌کند، دنباله‌ای در هم پیچیده و طولانی از ذرات باردار را به دنبال خود می‌کشد که به شکل یک گل شبدر بوده و میلیون‌ها کیلومتر گستردگی طولی دارد.
رقص گل وار حیرت انگیز و زیبایی به طول میلیون‌ها کیلومتر که در پهنه بی کران کیهان نقش می‌بندد.

در واقع محققان با استفاده از مشاهدات فراوان مرز‌های "هلیوسفر" را که متشکل از حبابی، شامل سیارات و دیگر اجرامی است که در منظومه شمسی وجود دارند و به شکل مستمر، توسط ذراتی که از خورشید به بیرون می‌جهند متورم می‌شود را نقشه برداری و رصد می‌کنند. منظومه شمسی حین حرکت دور خورشید جریانی از ذرات باردار را پشت سر خود بر جا می‌گذارد؛ بنابراین هنگامی که خورشید کل منظومه را با خود حرکت می‌دهد دنباله طولانی از ذرات غبار را نیز به دنبال خود می‌کشد؛ بنابراین هلیوسفر زمین و سیاره‌های اطراف آن را در بر می‌گیرد.طول این دنباله زیبا نیز حدود یکصد و پنجاه میلیارد کیلومتر و در حدود هزار برابر فاصله بین زمین تا خورشید تخمین زده می‌شود.
 

بد نیست بدانیم که یک دور چرخش خورشید به دور کهکشان راه شیری بیش از دویست و سی میلیون سال طول می‌کشد که از آن به عنوان "سال کهکشانی" نام برده می‌شود.
چه حرکت‌های دیگری در صحنه رقص بی نظیر کیهانی وجود دارد که از آن بی خبریم؟
در چه جهاتی دیگر و با چه سرعت‌هایی در این پهنه بی نظیر در رقصیم که از آن غافلیم؟
جواب این سوالات و بیشتر از آن در سال‌های آتی و با پیشرفت‌های تکنیکی پیش رو در حوزه کیهانشناسی مدرن، ما را به انگشت گزیدن و حیرت در آفرینش کیهان وا خواهد داشت تا هرچه بیشتر در عظمت بی همتای آن غرق در تفکر شویم.
آری..
گل همین پنج روز و شش باشد
این گلستان همیشه خوش باشد
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
نظر:
تبلیغ شرکت هفت الماس
آکادمی دیدار
بی بی جی
واحد بازرگانی دیدار