دیدارنیوز - حبیب الله مسعودی فرید در برنامه تلویزیونی پرسشگر با موضوع «چالشهای آموزش پیش از دبستان» با بیان اینکه مجموع آمار پیش دبستانی یک و پیش دبستانی دو 700 هزار نفر است، گفت: نرخ پوشش در پیش دبستانی 2، بیشتر است؛ اگر نرخ موالید سالانه حدود یک میلیون را درنظر بگیریم، پوشش پیشدبستانی 1 و پیشدبستانی 2 حدود 25 درصد کل کودکان میشود.
وی افزود: 75 درصد کودکان دو سال ما قبل دبستان به پیش دبستانی نمیروند؛ این در حالی است که نرخ پوشش آموزش کل دوره پیش از دبستان از صفر تا شش سالگی در ایران 10 درصد است و نباید فراموش کرد هرچقدر نرخ پوشش در این دوره بیشتر باشد، بازدهی و بازگشت سرمایهگذاری در آینده حتی تا 10 برابر بیشتر خواهد بود.
معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با بیان اینکه مهدکودک جایی برای ارتقای همه جانبه و رشد کودکان است، گفت: حقوق شهروندی، احترام به همنوع و بسیاری موارد دیگر را میتوان در این دوره در وجود کودک نهادینه کرد.
مسعودی فرید با بیان اینکه باید یک بسته جامعی در این زمینه تعریف کنیم که همه دستگاههای مربوط از رسانه ملی تا وزارت بهداشت، وزارت آموزش و پرورش و بهزیستی در آن نقش ایفا کنند، افزود: بودجه حوزه کودکان برای آموزش و پرورش طی چند سال گذشته رشد قابل توجهی پیدا کرده است اما سرانه و هزینهها رو به رشد هستند و شیب افزایش بودجه هنوز مطلوب نیست.
وی در پاسخ به این پرسش که «آیا موازی کاری و تولیگریهای متعدد در این روند اختلال ایجاد نمیکند؟، اظهار داشت: راهاندازی شورای عالی کودک زیر نظر دولت میتواند مشکلاتی از این دست را حل کند.
معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با بیان اینکه حضور در دورههای پیش دبستانی نافی نقش خانواده و ضرورت گذراندن اوقات کودک با آنها نیست، گفت: معتقدیم حضور کودک در مهدها به جامعه پذیری بیشتر وی کمک میکند.
مسعودی فرید با بیان اینکه باید دید چگونه میتوان خدمات بهتری به کودکان زیر سن دبستان ارائه کرد، ادامه داد: نمیتوانیم منتظر شویم خانواده خودش وارد عمل شود؛ بچه ها سرمایهاند و باید خدمات را در سنین کم دریافت کنند؛ قطعا باید به سمت توانمندی خانوادهها هم برویم ولی ممکن است نیازمند برنامه میان مدت و طولانی باشد. اگر چند سال اول زندگی را بی توجه بگذرانیم، دیگر به راحتی قابل جبران نیست.
وی با تاکید بر اینکه استانها اجازه ندارند محتوای غیرقابل تأیید ما و آموزش و پرورش را ارائه کنند، گفت: قبلاً سرفصل ها از سوی مرکز ارائه میشد و هر استان با توجه به اقتضائاتش باید محتوا تولید میکرد در حالی که استانهایی داریم که توان تدوین محتوای مورد نظر خود را ندارند؛ اکنون هر کتابی باید برای ورود به مهد حتماً مجوز بگیرد.
