چرا باید فقط صدای پهلوی در دنیا شنیده شود؟ به این دلیل است که همه صداهای ممکن به دست خودمان بسته شده است
دیدارنیوز: یک فعال سیاسی با اشاره به اعتراضات گسترده دیماه در ایران میگوید که کشور به اصلاحات فوری نیاز دارد.
مهدی شیرزاد، فعال سیاسی در گفتوگو با «اعتماد» در واکاوی رخدادهای اخیر کشور و راههای برونرفت از بحران میگوید: «به نظر میرسد مطابق معمول تصمیمسازان کشور با فروکش کردن بحران فقط به جمع کردن بحران و پاک کردن صورت مساله میاندیشند و هنوز به فکر حل معادلات بغرنج کشور نیستند. اغلب با عینک امنیتی به مسائل اجتماعی و معیشتی نگاه میشود و درک و تحلیل درستی هم از شرایط وجود ندارد. بنابراین تلاش رییسجمهور برای واکاوی علمی و تحلیلی رخدادهای اخیر دارای اهمیت است. امروز بیش از هر زمان دیگری به این ارزیابیهای عالمانه و شفاف نیاز داریم. این روزها با توجه به تهدیدات بیرونی بیش از هر زمان دیگری نیاز به وحدت و انسجام عمومی احساس میشود. اما مسائل کشور مبتنی بر این نیازها پیش نمیرود. معتقدم باید از جامعه دلجویی کرد و به مطالبات مردم پاسخ فوری داد.»
این تحلیلگر در ادامه صحبتهایش در بیان مصادیق این تحولات و اصلاحات میگوید: «به نظرم چند نکته ضروری باید مدنظر قرار گیرد؛ نخست اینکه ایران نمیتواند هم با دشمن خارجی در نبرد باشد و هم در عرصه داخلی در تنازعات اجتماعی و عمومی گرفتار شود و با طیفهای مختلف دست به گریبان باشد. مساله این است که بخشی از جریان اصولگرا یک پایگاه حمایتی ۳۰ درصدی برای خود میبیند و همه تمرکز خود را گذاشته تا این ۳۰ درصد را راضی نگه دارد. همه ظرفیتهای کشور به نفع این ۳۰ درصد به کار گرفته میشود، چراکه این ۳۰ درصد صاحب کشور تلقی میشوند. این تصور وجود دارد که با تکیه بر این ۳۰ درصد میتوان همه بحرانها را حل کرد. این نگاه دیر یا زود ایران را با معضلات بسیاری مواجه میکند.»
او ادامه میدهد: «مساله دوم این است که سطح خشونت در جامعه را باید کاهش داد. متاسفانه به هر دلیلی سطح خشونت در رخدادهای اخیر بالا بوده است. درباره مدیریت خود بحران حرفهای بسیاری وجود دارد که در جای خود بیان میشود. اما امروز که بحران تمام شده، نباید به تنازعات دامن زد. حرفهایی که درباره مصادره اموال و صدور برخی احکام زده میشود چه پشتوانه حقوقی و قانونی دارند؟ فرض کنید فردی اصلا دعوت به کار خطایی کرده، در قانون هم ذکر شده که برای این کار خطا چه باید کرد. اظهاراتی که امنیت سرمایهگذاری و کسب و کار را از میان میبرد و التهاب شکل میدهد چرا مدام ترویج میشود. این صدا و سیما چرا اینقدر در آتش خشم و بحران میدمد؟»
شیرزاد با اشاره به اینکه مردم ایران مانند همه شهروندان در هر نقطهای از جهان میخواهند زندگی عادی داشته باشند، میگوید: «این مردم بین روایت ایران اینترنشنال و روایت شبکه خبر گیر افتادهاند. هر دو روایت را هم اغراقآمیز میدانند، چراکه در این کشور زندگی میکنند و واقعیتها را میشناسند. بنابراین همه باید تلاش کنیم سطح خشونت و التهاب را کاهش دهیم. نباید به مردم چنگ و دندان نشان داد و جامعه را دچار استیصال و بیپناهی ساخت. رییسجمهور این کشور رییس همه مردم ایران است. برخلاف اصولگرایان، پزشکیان خود را رییسجمهور همه ایرانیان در هر نقطهای از جهان میداند و تلاش میکند مطالبات همه ایرانیان را دنبال کند. باید به دولت مجال اصلاح امور را داد.»
او یادآور میشود: «نکته سوم این است که باید به نیروهای میانه مجال کنشگری داد. متاسفانه هر نیروی میانهای در کشور حذف شدهاند. صدا و سیما انحصاری است و تنها یک نظر را بازتاب میدهد. رسانه ملی دربست در اختیار جریان جلیلی قرار دارد. ایراد ندارد چند دیدگاه دیگری هم در این رسانه حضور داشته باشند. اصرار به بازتاب یک دیدگاه باعث میشود مرجعیت رسانهای از بین برود. دیگران هم حق دارند در دفاع از منافع ملی، دفاع از مصالح عمومی ایرانیان و... صحبت کنند. چرا باید فقط صدای پهلوی در دنیا شنیده شود؟ به این دلیل است که همه صداهای ممکن به دست خودمان بسته شده است.»
شیرزاد در پایان میگوید: «چهارمین نکته مرتبط با مطالبات مردم است. دهکهای محروم جامعه، مطالبات معیشتی جدی دارند. طبقه متوسط هم مطالبات خاص خود را دارند که جدا از مسائل اقتصادی، مطالبات اجتماعی و فرهنگی و سبک زندگی را شامل میشود. دولت تلاش میکند مطالبات مردم را محقق کند، اما دیگر نه بودجهای باقی مانده و نه ظرفیت و ارتباطی که بر مبنای آن بتوان ایدههای دولت را محقق کرد. در یک کلام میگویم، تغییر جهتهای بزرگ باید رخ دهد تا جامعه از دگرگونیهای عظیم و منجیخواهی منصرف شود.»
