کلانتری: مسائل مربوط به حفظ تنوع‌زیستی را سیاسی نکنیم

 

وی اظهار داشت: افزایش مصرف که بخشی به مسائل سیاسی بر می‌گردد را خودمان ایجاد می‌کنیم، فشار بیش از حد بر منابع کشور دارد تحمل تنوع زیستی را کم می‌کند، وقتی صحبت از افزایش تولید می‌شود باید بگویم که ۴۰ میلیارد متر مکعب بیشتر از تحمل منابع طبیعی آبی در کشور آب مصرف می‌کنیم، در حالی که بر اساس استاندارد‌های جهانی باید ۴۰ میلیارد متر مکعب آب کمتر از حجمی که اکنون مصرف می‌کنیم استفاده کنیم تا محیط زیست کشور سالم و تنوع زیستی برقرار باشد.

 

کلانتری ادامه داد: همچنین مسائلی مانند دلایل سیاسی، فشار بر دستگاه‌های اجرایی و اهداف کوتاه مدت تنوع زیستی را به خطر انداخته است، یکی از بزرگترین مشکلات تنوع زیستی امروز ما خشکسالی‌های مصنوعی است که به علت برداشت ۴۰ میلیارد متر مکعب آب اضافی از حق طبیعت و تنوع زیستی صورت می‌گیرد و متاسفانه به این تولید برخلاف ضوابط تنوع زیستی افتخار هم می‌کنیم، از سوی دیگر فشار خشکسالی‌ها بر کشور ما زیاد شده، جانوران و گیاهان به شدت در معرض خطر از بین رفتن قرار گرفتند، با توجه به اهمیت موضوع حدود ۶۰ درصد بودجه سازمان حفاظت محیط زیست در سال برای کمک به حفظ تنوع زیستی هزینه می‌شود، اما به نظر می‌رسد که کافی نیست.

 

وی افزود: مسائل سیاسی چه سیاست داخلی و خارجی تنوع زیستی درون و برون مرزی را تهدید می‌کند؛ به عنوان مثال امروز تنوع زیستی خلیج فارس به دلیل اختلافات سیاسی بین نهاد‌های بین المللی بی صاحب مانده و به حال خود رها شده و مسوولیت حفاظت از تنوع زیستی خلیج فارس میان کشور‌های مسوول در این زمینه از بین رفته است، هیچ کشوری خود را مقید به حفظ تنوع زیستی خلیج فارس نمی‌داند که نتیجه سیاست‌های آمریکا و کشور‌های حاشیه خلیج فارس است، تقریبا مانند دوران جاهلیت با تنوع زیستی خلیج فارس برخورد می‌کنیم.

 

رییس سازمان حفاظت محیط زیست اظهار داشت: تلاش کردیم در این شرایط سخت فشار بر منابع طبیعی و ژنتیکی به آن کمک کنیم، چون این شرایط به علت فشار بر منابع که برای تولید بار اضافی است ایجاد شده که به سمت تاراج مراتع، از بین بردن خاک و منابع آبی پیش رفتیم. در این راستا با تلاش‌های صورت گرفته حقابه زیست محیطی تالاب‌های خشک شده و رودخانه‌های به مقصد نرسیده را تعیین کردیم و بر این اساس وزارت نیرو موظف به تعیین این حقابه‌ها شده است.

 

وی ادامه داد: در شرایطی که تزریق آب‌های زیر زمینی سالانه به صورت طبیعی در مجموع ۲۵ میلیارد متر مکعب است و از سفره‌های زیرزمینی خود ۵۲ میلیارد متر مکعب برداشت می‌کنیم که این تخریب محیط زیست و تنوع زیستی را به دنبال دارد.

 

کلانتری به اقدامات صورت گرفته در سازمان محیط زیست برای حفظ تنوع زیستی اشاره کرد و گفت: تلاش شد هم به وسعت پارک‌ها و زیستگاه‌های مناطق حفاظت شده اضافه شود که بر این اساس سال گذشته یک و نیم میلیون هکتار به وسعت مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست اضافه شد.

 

وی اظهار داشت: متاسفانه گاهی مسائل تنوع زیستی را سیاسی می‌کنیم مثلا به حفظ منابع ژنتیکی و تحقیقات درباره آن سیاسی نگاه می‌کنیم که خوشبختانه بعد از چندین سال رفت و آمد و تلاش، سه روز پیش دبیر شورای عالی امنیت ملی در نامه‌ای به سازمان حفاظت محیط زیست نوشت که تنوع زیتسی و ژنتیک اصلا امنیتی نیست یعنی متخصصان این بخش خیالشان راحت باشد که با توجه به این نامه که رسما به سازمان محیط زیست ابلاغ شد، دیگر کارشان امنیتی تلقی نخواهد شد، بنابراین ارگان‌هایی که خودشان را مدعی امنیت می‌دانند دیگر نباید در مسائل تنوع زیستی دخالت کنند، البته با آن‌ها همکاری خواهیم کرد، اما دیگر حق دخالت مستقیم ندارند.

 

اهداف کوتاه مدت کشور را منحرف می‌کند 

معاون رییس جمهوری گفت: باید تلاش کنیم تا کشور به صورت پایدار اداره شود، بزرگترین معضل محیط زیست کشور که بخشی از آن تنوع زیستی توسعه ناپایدار است؛ کوتاه مدت فکر کردن است، یعنی اهداف کوتاه مدت کشور را منحرف می‌کند، مشکلات آب، خاک و ژنتیک همه حاصل سیاست‌های کوتاه مدت است این وظیفه دانشمندان، سمن‌ها و مردم است که اگر دولت و مجلسی در راستای قانونگذاری منحرف شد، مانع شوند. نسل‌های بعدی هم قربانی اهداف کوتاه مدت هستند، با این وضعیت ما چه حرفی برای نسل‌های بعد خواهیم داشت که منابع آب‌های شیرین آن‌ها را تمام کردیم.

 

وی افزود: امروز در سازمان محیط زیست اولویت اول ما حفظ منابع ژنتیکی است و برای همین سالانه حدود ۶۰ درصد بودجه سازمان برای این بخش هزینه می‌شود، باید به آینده توجه کنیم سیاست گذاران و تصمیم سازان را آگاه کنیم که با آینده این سرزمین بازی نکنند، تنوع زیستی بسیار مهم است باید برای حفاظت از حقوق نسل‌های آینده تلاش کنیم و درخواست دارم که قبل از اینکه خود تنوع زیستی موجود توجه کنیم به اگاه سازی جامعه برای اهمیت دادن به این مساله بپردازیم، وقتی سیاست گذاران در تصمیم سازی‌های خود تلاش‌های سازمان‌های مرتبط را یک شبه به باد می‌دهند، دیگر تلاش برای حفظ تنوع زیستی نتیجه کامل نخواهد داد.