گفتگوی "دیدارنیوز" در سالروز ۱۶ آذر با «امیرتیمورطاهری» فعال دانشجویی؛
News Image Lead

گویا هر سال بیش از پیش شاهد مرگ جنبش دانشجویی هستیم و این مرگ می‌تواند علل گسترده‌ای داشته باشد. برای یافتن این علل و در خصوص شرایط امروز جنبش دانشجویی دیدارنیوز با امیرتیمورطاهری دبیرکل سابق اتحادیه تشکل‌های دانشجویی دانشگاه آزاد سراسر کشور به گفتگو پرداخته است. طاهری در این گفتگو تاکید کرد که ما توقع داریم دانشجو با صراحت صحبت بکند و آن چیزی که در ذهن و دلش می‌گذرد را بر زبان بیاورد. از دانشجو توقع ریاکاری، محافظه‎کاری و امثالهم نمی‌رود. وقتی دانشجویان با هر خط فکری حرف‌های خودشان را با صراحت بیان کنند و اضطراب و استرس این را داشته باشند که در پس بیان این افکارشان مورد خشونت واقع بشوند یا احضار و دستگیری و بازداشت درپی آن باشد، مسلم است که دانشجو سعی می‌کند که گام‌های خود را آهسته‌تر بردارد و اگر مورد خشونت قرار گیرد قطعاً روی سایر همفکرانش تاثیر می‌گذارد. این دو مسئله اصلی خصوصاً نحوه برخورد مسئولین با دانشجویان باعث سکوت و رخوت در دانشگاه شده است

کد خبر: ۴۴۱۶۲
۱۸:۴۶ - ۱۶ آذر ۱۳۹۸

دیدارنیوز ـ پرستو بهرامی‌راد: جدای از تاریخ و اتفاقاتی که در روز ۱۶ آذر رقم خورده، این روز نمادی از دانشگاه و دانشجو است. امسال مراسم ۱۶ آذر بعد از اتفاقات آبان ۹۸، عفو و آزادی بعضی از دانشجویان و عدم حضور رئیس‌جمهور در دانشگاه، بسیار کم رونق برگزار شد و به جز بعضی از دانشگاه‌ها، شاهد مراسم پرشوری نبودیم.

 

گویا هر سال بیش از پیش شاهد مرگ جنبش دانشجویی هستیم و این مرگ می تواند علل گسترده‌ای داشته باشد. برای یافتن این علل و در خصوص شرایط امروز جنبش دانشجویی دیدارنیوز با امیرتیمورطاهری دبیرکل سابق اتحادیه تشکل‌های دانشجویی دانشگاه آزاد سراسر کشور به گفت‌وگو پرداخته است.

 

جنبش دانشجویی دچار رخوت شده است

امیرتیمورطاهری در مورد وضعیت امروز جنبش دانشجویی گفت: «جنبشی که سابقه ۶۰ الی ۷۰ ساله مبارزاتی دارد و همچنان روی همان خط حرکت می‌کند و باورهایش همان باور‌های گذشته است، متأسفانه اسیر و گرفتار برخورد بعضی از مسئولین حاکمیتی شده است. روشی که موجب ایجاد خفقان و رخوت در فضای دانشگاه‌ها شده، بنابراین من وضعیت امروز جنبش دانشجویی را علی‌رغم وجود فعالین جنبش دانشجویی رخوت بار می‌دانم و این رخوت را نه از سوی دانشجویان بلکه به دلیل رفتار مسئولین با دانشجویان می‌دانم».

 

وی در ادامه بیان کرد: «ما برای اینکه ببینیم وضعیتمان در جنبش دانشجویی امروز به چه صورت است در درجه اول باید بدانیم که تعریفمان از جنبش دانشجویی چه چیزی است و آنچه در تاریخ معاصر ما از آن به عنوان جنبش دانشجویی یاد می‎کنیم از کجا نشأت گرفته است و چه چیزی باعث به وجود آمدن و ماندگاری این جنبش شده است. آیا اتفاق‌هایی که باعث به وجود آمدن و ماندگاری این جنبش در طول تاریخ ما شده است، امروزه آن اتفاق‌ها و شرایط حاکم است یا نه؟ و آیا واکنشی از دانشجویان نسبت به آن اتفاق‌ها است یا خیر؟ برای این که به این نتیجه برسیم اولاً جنبش دانشجویی در حال حاضر وجود دارد؟ و ثانیاً نوع واکنش‌ها و وضعیت آن نسبت به جامعه و رخدادها چگونه است؟ ما می‌دانیم که جنبش دانشجویی در مقابل استکبار و خودکامگی به وجود آمده است، درست است که سفر نیکسون به تهران و شهید شدن سه نفر دانشجو در دانشگاه تهران آغاز این موضوع بوده است، اما در اصل این رویداد به این دلیل رقم خورد که دانشجویان به محمدرضا پهلوی بفهمانند دست به دامان استکبار، آمریکا یا غرب یا... بودن دردی از جامعه ما دوا نمی‎کند. درست است که این اتفاق استارت وقایع عظیمی بود اما مسئله مهم‌تر بسیج دانشجوها در قبل از انقلاب و شکل‌‌گیری یک جنبش گسترده دانشجویی در اکثر دانشگاه‌های مهم کشور بود. در طول مسیر، دو عامل باعث تقویت بنیان جنبش دانشجویی ما می‌شد. اول اینکه جنبش دانشجویی آرمان‌های خود را در تضاد با خواست مردم نمی‌دید و دوم کمک رهبران جامعه (رهبران دینی جامعه) و همراستا بودن آنها با جنبش دانشجویی در اهداف کلان بود».

 

طاهری به شرایط جنبش دانشجویی بعد از انقلاب نیز اشاره کرد و گفت: «در بعد از انقلاب همین روند مخصوصاً در دهه ۶۰ حاکم بوده است. دفتر تحکیم وحدت آن زمان نزدیک‌ترین دانشجو‌ها به حضرت امام بودند و از آن‌ها به عنوان دانشجویان پیرو خط امام یاد می‌شود. خواسته‎هایشان همراستا با آرمان‌ها و خواسته مردم است و رهبران دینی جامعه خصوصاً مرحوم حضرت امام با آن‌ها همراهی می‌کنند. من قطع به یقین بر این باور هستم، همچنان روحیه مقابله با خودکامگی و استکبار در میان همه فعالین جنبش دانشجویی در کشور وجود دارد، اما در حال حاضر رخوتی که بر کل فضای دانشگاهی و جنبش دانشجویی ما حاکم است نتیجه حاکمیت و نگاه مسئولین به جنبش دانشجویی و روش رفتار آن‌ها با جنبش دانشجویی است».

 

وی در ادامه اظهار کرد: «بررسی عملکرد جنبش دانشجویی و وضعیت آن در ۲۰ الی ۲۵ سال گذشته نشان می‌دهد که با تغییر دولت‌ها، دستگاه‌های اجرایی و حتی رویکرد قوه قضاییه، وضعیت جنبش دانشجویی و سردمداران جنبش دانشجویی تغییر کرده است؛ بنابراین این را حاکمیتی نمی‌دانم و این را شبه دولت می‌دانم. به خاطر اینکه به صورت دوره‌ای متفاوت بوده است. مشخصاً این موضوع برمی‌گردد به رفتار مدیران و مسئولان در کشور که به صورت دوره‌ای قدرت را به دست می‌گیرند و تاثیر بیشتری را در رخوت می‌گذارند. بر فرض مثال مسئولینی که سال‌ها مسئولیتی را در دست دارند، نوع دیدگاه‌ها و عملکردشان در رابطه با جنبش دانشجویی را بسنجیم دچار بالانس فکری زیادی نمی‌شویم، اما چون در کشور ما بعضی قدرت‌ها دوره‌ای هستند متأسفانه نگاه ابزاری به جنبش دانشجویی داشتند و یک بخش مهمی از رخوتی که بر فضای دانشگاه امروز ما حاکم است را ایجاد کرده‌اند».


دبیرکل سابق اتحادیه تشکلهای دانشجویی دانشگاه های آزاد اسلامی در خصوص مزایای وجود جنبش دانشجویی گفت: «جنبش دانشجویی به نظر من مثل باغبانی می‌ماند که شاخه و برگ درختان را قبل از فصل بهار حرص می‌کند برای اینکه آنها زیباتر، سرسبزتر و پویا تر رشد بکنند. جنبش دانشجویی خواسته‌های مردم را به صورت علمی و مطلوب بررسی می‌کند و تداوم می‌بخشد. آن چیزی که در اصطلاح ما می‌گوییم کوچه و بازار را ساماندهی می ‌کند، خواسته‌ها را ساماندهی فکری می‎کند تا آنها بتوانند با معیارهای درست و مدرن خواسته‎های خود را برآورده کنند و وقتی برآورده شد بتوانند تداوم ببخشند. من اعتقاد دارم انسان به امید و آرمان زنده است و آرمان‎خواهی ماهیت اصلی جنبش دانشجویی است و اگر جنبش دانشجویی وجود نداشته باشد جامعه از آرمان‌های خود دور خواهد شد».

 

وی در پایان راه نجات جنبش دانشجویی از رخوت را بیان کرد: «آنچه مهمتر است در درجه اول رفتار مسئولین امر در امور مرتبط با دانشگاه و دانشجویان است. آن‌ها باید تغییر رفتار و منش با جنبش دانشجویی داشته باشند. مثلاً تمام انجمن‌ها و تشکل‌های دانشجویی که بدنه اصلی جنبش دانشجویی را تشکیل می‌دهند، برنامه‌هایی برای ۱۶ آذر می‌خواهند برگزار کنند. برنامه‌هایی که براساس منش‌ها و باور‌های فکری خود برگزار می‌کنند، ولی وقتی مسئولین ما فضای دانشگاهی را فضای بسته‎ای می‎‌کنند، این باعث می‌شود که دانشجویان دچار مشکل و اختلال بشوند. فضای دانشگاهی ما یک فضایی است که دانشجویان نیاز دارند در سلسله جلسات و همایش‌ها حرف‌های خودشان را بزنند و این به شادابی و پویایی جنبش کمک می‌کند. وقتی با این برنامه‌ها مخالفت بشود یک ضربه خیلی مهم و جبران‌ناپذیری به جنبش دانشجویی وارد می‌شود. ما توقع داریم دانشجو با صراحت صحبت بکند و آن چیزی که در ذهن و دلش می‌گذرد را بر زبان بیاورد. از دانشجو توقع ریاکاری، محافظه‎کاری و امثالهم نمی‌رود. وقتی دانشجویان با هر خط فکری حرف‌های خودشان را با صراحت بیان کنند و اضطراب و استرس این را داشته باشند که در پس بیان این افکارشان مورد خشونت واقع بشوند یا احضار و دستگیری و بازداشت درپی آن باشد، مسلم است که دانشجو سعی می‌کند که گام‌های خود را آهسته‌تر بردارد و اگر مورد خشونت قرار گیرد قطعاً روی سایر همفکرانش تاثیر می‌گذارد. این دو مسئله اصلی خصوصاً نحوه برخورد مسئولین با دانشجویان باعث سکوت و رخوت در دانشگاه شده است».

 

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
گفتگو
یادداشت
پربازدیدها
پربحث ترین ها
آخرین اخبار
عکس
بشنوید
فیلم