حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران درباره بحث تجزیه میگوید: حتی اگر ــ خداینکرده ــ جمهوری اسلامی هم سقوط کند، ایران تجزیه نمیشود. دلیلش این نیست که ظرفیت تجزیه در ایران وجود ندارد، بلکه به این خاطر است که قدرتهای اصلی جهان تصمیم گرفتهاند که جغرافیای منطقه ما تغییر نکند.
دیدارنیوز: حسین مرعشی گفت: حتی اگر ــ خداینکرده ــ جمهوری اسلامی هم سقوط کند، ایران تجزیه نمیشود. دلیلش این نیست که ظرفیت تجزیه در ایران وجود ندارد، بلکه به این خاطر است که قدرتهای اصلی جهان تصمیم گرفتهاند که جغرافیای منطقه ما تغییر نکند.
حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران، در بخشی از گفتوگو با خبرآنلاین، به بیان نکاتی درباره حرف و حدیثها از تجزیه ایران و مخالفت کشورهای جهان با آن پرداخت.
بخشی از این گفتوگو را در ادامه میخوانید.
* آقای مرعشی! یکی از اهدافی که گفته میشد اسرائیلیها در جنگ دنبال میکردند، بحث تجزیه ایران بود. آیا این خطر را جدی میدانید؟
نه خیر، تجزیه ایران جدی نیست. دو موضوع جدی نیست: اول، تجزیه ایران.
* جدی نیست، یعنی چه؟
یعنی حتی اگر ــ خداینکرده ــ جمهوری اسلامی هم سقوط کند، ایران تجزیه نمیشود. دلیلش این نیست که ظرفیت تجزیه در ایران وجود ندارد، بلکه به این خاطر است که قدرتهای اصلی جهان تصمیم گرفتهاند که جغرافیای منطقه ما تغییر نکند. اگر قرار بود تغییری رخ دهد، در اوج ضعف دولت مرکزی در عراق، زمانی که کردها رفراندوم برگزار کردند و ۹۸ درصد رأی به استقلال کردستان دادند، همان موقع باید عملی میشد. اما ایران، ترکیه، عربستان، اروپا و آمریکا همگی متحد شدند تا کردها را از این تصمیم منصرف کنند.
هر نوع تغییری در جغرافیای ایران، اثراتش را در کل خاورمیانه میگذارد و با این تغییر نه آمریکاییها موافقاند، نه اروپاییها، نه کشورهای عربی، نه ترکیه، و نه پاکستان.
* آیا اسرائیلیها موافق هستند؟
اسرائیلیها دلشان میخواهد، اما تعیینکننده نیستند. آنها از یک کشور مقتدر مثل ایران که تنها کشور مستقل منطقه باقی مانده، میترسند. مصر کجاست؟ سوریه، اردن و دیگر کشورها کجا هستند؟ زمانی که اتحادیه عرب نمیتواند پس از سقوط بشار اسد، حتی کمترین فشار را به اسرائیل وارد کند که زیرساختهای سوریه را شخم نزند، جهان عرب کجاست؟ چیزی به نام «جهان عرب» وجود ندارد. کشورهایی با زبان عربی، اقتصاد قوی و رفاه اجتماعی دارند، اما آن حمیت، غیرت و هویت عربی کجاست؟ دیگر وجود ندارد. اسرائیل کوچکتر از آن است که بتواند درباره ایران حرف بزند.
* یکی اراده بینالمللی است. مورد دوم چیست؟
یکی همان تجزیه است که گفتم دنیا موافق آن نیست. مثلاً پاکستان موافق نیست، چون ممکن است با تجزیه بلوچستان مواجه شود. عراق نیز مخالف است، چرا که مسئله کردستانش دوباره مطرح میشود. ترکیه مخالف است، چون مرزهای کردیاش دچار آشفتگی خواهد شد. روسیه، آمریکا، و کشورهای عربی هم مخالفاند؛ بنابراین این اتفاق نخواهد افتاد.
