صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی در یادداشتی با اشاره به اظهارات محمدجواد ظریف، معاون راهبردی رئیسجمهور در اجلاس داووس درباره سلاح هستهای، چند سوال از ظریف درباره پروژه هستهای کشورمان در چند دهه اخیر مطرح کرده است.
دیدارنیوز _ *صادق زیباکلام:
جناب ظریف، هستهای بهجز ابزاری برای دشمنی با غرب، دیگر چه سودی برای مملکت داشته؟
جناب ظریف در اجلاس داووس گفته است: «ما اگر میخواستیم سلاح هستهای تولید کنیم، میتوانستیم». به عبارت دیگر، ایشان میگوید که ما بهدنبال ساخت سلاح هستهای نبوده و نیستیم. میماند این سؤال که: «پس جناب ظریف، ما ظرف سه دهۀ گذشته که تراژدی مصیبتبار هستهای بهراه افتاد و از آب، نان و بهداشت و سلامت و مدرسه و راه آهن، محیط زیست، تولید آب، برق، گاز، مراقبت از جنگلها و... زدیم و در چاه ویل هستهای ریختیم و خدا میداند که چقدر مستقیم و چقدر غیرمستقیم (در نتیجۀ تحریمها) هزینۀ برنامههای بیفایدۀ هستهایمان کردیم، هدفمان از آنهمه هزینه چه بوده؟».
در دوران معجزۀ هزارۀ سوم که پوپولیسم «حق مسلم ماست» بهراه افتاده بود و هستهای تبدیل به بت مبارزه میان حق و باطل شده بود، جناب علی اکبر صالحی، رئیس وقت سازمان انرژی اتمی در پاسخ به انتقادات بنده در همایشی پیرامون بیفایده بودن برنامههای هستهای کشور، گفت که: «ما تا پایان دهۀ ۱۳۹۰، پنج نیروگاه هستهای به ظرفیت نیروگاه بوشهر خواهیم ساخت». ۴ سال از تاریخی که صالحی وعده داده بود، گذشته و خاموشیهای مکرر و هزینههای سنگین قطع برق صنایع، بخشی از زندگیمان شده.
میماند این سؤال از جناب ظریف، که اگر آنهمه هزینه که در چاه ویل، بیخاصیت و بیحاصل هستهای ریخته شد و نه منجر به تولید برق شده و نه کاربرد دیگری دارد، پس جناب ظریف، هستهای کدامین دستاوردهای اقتصادی برای مملکت داشته؟
جناب ظریف، آیا غیر از این است که هستهای بهجز ابزاری برای مبارزۀ کور و بیهدف دشمنی با غرب و چانهزنی و امتیازگیری از غرب، کاربرد دیگری نداشته؟ جناب ظریف، روزی سرانجام معلوم خواهد شد که ایدئولوژی کور و بیهدف غربستیزی، دشمنی با آمریکا و نابودی اسرائیل چه دماری از روزگار منافع ملی ایران به در آورده؟
*استاد علوم سیاسی
و ما همچنان دور میکنیم شب را و روز را
هنوز را