لایحه رتبه بندی معلمان همچنان در مجلس متوقف است. همزمان اعتراضات معلمان به مشکلات معیشتی و عدم بررسی این لایحه ادامه دارد. این گزارش به آخرین تحولات در مورد این لایحه پرماجرا پرداخته است.
دیدارنیوز – رسول شکوهی: تاریخ نگاران اگر روزی بخواهند تاریخ این روزهای آموزش و پرورش را بنویسند با سرفصل عجیب و مفصلی به نام رتبه بندی معلمان روبرو خواهند شد که بیش از یک دهه از آن میگذرد و هنوز به نتیجه قطعی نرسیده است. تاریخ نگاران میتوانند بنویسند که معلمان در ایران برای رسیدن به بدیهیترین حقوق خود باید دست به تجمع و اعتراض و اعتصاب میزدند تا شاید از دل اقداماتی از این دست دولت و مجلس به وظایف خود عمل کنند.
قصه پر غصه رتبه بندی معلمان هنوز به نتیجه مشخص نرسیده و ترکیبی از یک ژانر کمدی و تراژیک را با هم دارد. کمدی بودن از آن جهت است که هر چند یکبار اظهار نظری درباره رتبه بندی مطرح میشود و رسانهها نیز آن را منتشر میکنند و حتی برای بازدید بیشتر تیترهای جنجالی میزنند و اخبار این موضوع را بازنشر میکنند، ولی در عمل اتفاقی رخ نمیدهد. وقتی یکی از مهمترین اقشار جامعه که وظیفه خطیر تربیت نسلهای آینده را بر دوش دارند بدیهیترین حقوق خود را هم نمیتوانند بدست بیاورند دست کمی از تراژدیهای شناخته شده ندارد. فقط امیدواریم پایان آن به خوشی تمام شود و به مانند تراژدیهای شناخته شده پایان آن مرگ نباشد.
معلمان، اما در این فرآیند بیکار ننشسته اند و در مطالبه گری هم الگو بودند و همواره حضور فعال داشتند. چند ماهی میشود که تجمعات اعتراضی معلمان در گوشه و کنار کشور دیده میشود و معلمان بدون حواشی احتمالی دور هم جمع میشوند و اعتراض خود را نسبت به وضعیت موجود مطرح میکنند و به صورت مشخص به عدم اجرای طرحهای «رتبهبندی معلمان» و «همسانسازی حقوق بازنشستگان» اعتراض میکنند.
روز پنجشنبه هم با فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران این تجمع برگزار شد و معلمان تهران و البرز در مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع کردند و معلمان در سایر شهرها نیز در مقابل ادارات آموزش و پرورش دست به تجمعات اعتراضی زدند.
همانطور که گفته شد اعتراضات معلمان به صورت مشخص به دو مقوله رتبه بندی و همسان سازی اشاره دارد. لایحه «متناسبسازی حقوق بازنشستگان لشکری، کشوری و تامین اجتماعی» در اواخر شهریور ۱۴۰۰ اعلام وصول شد، اما تا به امروز در دستور کار مجلس قرار نگرفته است. لایحه مربوط به رتبه بندی فرهنگیان نیز در اواخر اسفند ۹۹ به مجلس شورای اسلامی ارائه شد و در اواسط خرداد ۱۴۰۰ کلیات آن هم به تصویب رسید، ولی درباره جزییات آن هنوز مجلس و دولت به نتیجه قطعی نرسیده اند و مدت زمان زیادی برای این لایحه وقت گذاشته شده است و هنوز نتیجه نهایی مشخص نیست و اعتراض معلمان نیز به همین موضوع است.
معلمان از واژه سرهم بندی به جای رتبه بندی در اعتراضات خود استفاده کردند و این عبارت به این موضوع اشاره دارد که طولانی شدن فرآیند تصویب رتبه بندی باعث شده که در نهایت یک لایحه سرهم بندی شده تصویب شود و تمام مطالبات معلمان در آن دیده نشده است.
معلمان به فسادهایی که اگر جلوی آنها گرفته میشد امروز دیگر صحبت از کمبود بودجه نبود اشاره میکنند و بر این نکته تاکید دارند که اگر بودجه نیست برای همه نیست و نمیشود به برخی کارمندان دولت حقوقهای نجومی داده شود و کارمندان مجموعه بزرگی مانند آموزش و پرورش دریافتی زیر استانداردهای جهانی و عقلی و قانونی داشته باشند.
در همین راستا به سراغ محمد وحیدی نماینده مجلس و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات رفتیم تا دیدگاه او را نسبت به اعتراضات معلمان جویا شویم و هم آخرین خبرها درباره رتبه بندی در مجلس را از زبان او بشنویم. وحیدی در ابتدا از تلاشها و اقداماتی که به تحرک بیشتر برای انجام کارهای رتبه بندی معلمان و جلوگیری از تاخیر گفت و بر این نکته تاکید کرد که شخص رئیس مجلس یعنی محمدباقر قالیباف رویکرد بسیار مثبتی به لایحه رتبه بندی دارد.
وحیدی درباره بودجه در نظر گرفته شده برای رتبه بندی نیز به صراحت گفت که دولت ۲۵ هزار میلیارد سالانه را پذیرفته است و مشکلی در این زمینه وجود ندارد. این نماینده مجلس خاطرنشان کرد که مجلس در حال تلاش بر روی جزییاتی است که میتواند در آینده مشکل ایجاد کند و در فرآیند تصویب در شورای نگهبان اختلال ایجاد کند. وحیدی باز هم تاکید کرد که مشکلی برای تامین ۲۵ هزار میلیارد وجود ندارد.
در رابطه با زمان اجرای این قانون هم وحیدی بر این نکته کرد که هر زمان که تصویب قانون نهایی شود و آیین نامههای آن ابلاغ شود اجرای آن برای نیم سال دوم ۱۴۰۰ خواهد بود. او در این باره گفت: «حتی اگر در آخر سال هم تصویب و نهایی شود اجرای آن از ابتدای مهر در نظر گرفته خواهد شد».
عضو کمیسیون آموزش مجلس در رابطه با اعتراضات معلمان نیز به این نکته اشاره داشت که فرهنگیان همواره اثبات کردند که در مسیر احقاق مطالبات خود قانونمند بوده اند. او به سراغ این مساله رفت که نباید این تلقی ایجاد شود که تزاحمی بین معلمان و نظام وجود دارد و اعتراض و تجمع حق معلمان است.
او به تجمعات معلمان اشاره کرد که اکثرا درون مجموعه آموزش و پرورش برگزار شده و ادارات آموزش و پرورش بیشتر محل تجمع معترضین بوده است. وحیدی به اعتراضات نیروهای غیررسمی آموزش و پرورش نیز اشاره کرد و گفت که «تعیین تکلیف» مساله اصلی این گروه است. او به این نکته اشاره کرد که طرحهایی در مجلس با همکاری سازمان برنامه و بودجه و سازمان اداری استخدامی آماده شده تا با نگاه تخصصی مرکز پژوهشهای مجلس سامان یابد و بعد از آن به تصویب مجلس برسد.
