دیدارنیوز ـ در یک سال و نیم گذشته بخش بزرگی از جامعه تئاتری با مشکلات فراوان اقتصادی دست به گریبان بودهاند و از آنجاکه در این مقطع هیچ جایگزین دیگری برای امرار معاش خانواده تئاتری اندیشیده نشد، تعدادی از آنان به ناچار به مشاغلی دور از شغل اصلی خود روی آوردند.
در این مدت بارها جامعه تئاتری خواستار تامین امنیت شغلی خود شدند و پیشنهادهای مختلفی را برای تامین درآمد هنرمندان تئاتر از راههایی همچون اجرای تئاتر در فضای باز، تولید و ضبط نمایش و پخش آن در شبکه نمایش خانگی، همکاری با مراکزی مانند وزارت بهداشت برای تولید نمایشهایی درباره کرونا و ... مطرح کردند، ولی از آنجاکه هنوز هیچ اتفاق موثری در این زمینه رخ نداده است، خانواده تئاتر همچنان دچار مشکلات عدیده اقتصادی است.
ایمان افشاریان، کارگردان و بازیگر تئاتر در اعتراض به همین وضعیت، اعلام کرد که تندیسی را که برای کارگردانی نمایش «جنایت و مکافات» در سی و چهارمین جشنواره تئاتر فجر دریافت کرده است، به فروش میگذارد.
او در مطلب کوتاهی که در صفحه شخصی خود منتشر کرده، آورده است:
«تندیس بهترین کارگردانی بخش بینالملل برای نمایش «جنایت و مکافات» از سی و چهارمین جشنواره سراسری تئاتر فجر برای من که آمد نداشت. هر بار به تندیس روی تاقچه (طاقچه) نگاه میکنم، دلم برای خودم، عمرم در تئاتر و خانوادهی بزرگ تئاتر میسوزد.
حکایت جماعت ما «چه فکر میکردیم چه شد» شد و نشد آن حداقلهایی که خیال میکردیم. در کل ما فقط خیال میکنیم و در خیال زندگی میکنیم. خیال میکنیم مهم هستیم، خیال میکنیم فرهنگسازیم و هزاران خیال واهی دیگر.
به هر حال تئاتر قبل از کرونا تنگی نفس داشت و به زور اکسیژن عاریه دم میزد، حالا که دیگر کار او تمام است و ما جماعت تئاتری تمامتر. تمامتر از تمام خودش حکایتی است. این تندیس که روزی آرزوی داشتنش را داشتم به بالاترین قیمت پیشنهادی به فروش میرسد.
کم کم همه چیز را میفروشیم حتا (حتی) یادگاریهای عتیقهی مادربزرگ را.»
