دیدارنیوز ـ سرویس ورزشی: حالا از آن روز کذایی که انتخابات فدراسیون فوتبال برگزار شد و در پس یک رقابت پرماجرا نام شهاب عزیزی خادم به عنوان رئیس جدید فدراسیون فوتبال ایران بیرون آمد، بیش از 2 ماه میگذرد. همه آنهایی که پیگیر مسائل فوتبال هستند و حتی بخش مهمی از زندگی خود را به فوتبال گره زدهاند خوب به یاد دارند که چه معرکهای برای به دست آوردن کرسی ریاست فدراسیون بر پا شد و انگار که با برگزاری انتخابات همه مسائل و گرفتاریهای آن حل و فصل میشود.
امروز اما گرد و غبار ناشی از آن توفان خبری فرو نشسته و مدیران جدید فدراسیون فوتبال با عمق فاجعهای که فوتبال مملکت به آن دچار است تنه به تنه شدهاند. در کنار گرفتاریهای ناخواستهای مثل ویروس کرونا و کاهش درآمدهای جاری فوتبال، حالا دود غلیظی از آتش بیتدبیری و ناکارآمدی مدیران فوتبال و حتی ردههای بالاتر کشور نیز به چشم طرفداران آن میرود. از دست رفتن میزبانی تیم ملی در آستانه بازیهای انتخابی جام جهانی را هم میتوان میراث شومی دانست که به خاطر تحریمهای بینالمللی در حوزه مالی و البته تمکین نکردن صدا و سیما از قراردادهای جهانی پخش تلویزیونی نصیب فوتبال شده است.
آن روزها اشتیاق و علاقه تنی چند از نامزدهای انتخاباتی فدراسیون فوتبال آن قدر سر و صدا ایجاد کرد که هشدار برخی از کارشناسان در مورد مهلکهای که در انتظار رئیس بعدی فدراسیون وجود دارد، در این هیاهو گم شد و به گوش نرسید. حالا به نظر میآید مدیران جدیدفدراسیون فوتبال در میانه گردابی هولناک از مشکلات و دردسرها گرفتار شدهاند و هیچ مقام ارشد و مهمی هم نیست که به داد آنها برسد. اصلا ممکن است عنقریب میز اتاق ریاست فدراسیون فوتبال را از طبقه بالای ساختمان فدراسیون به پایین بکشند و عزیزی خادم در خیابان و در مجاورت رهگذران مجبور به تشکیل جلسه با اعوان و انصار خود باشد!
گرفتاریهای مهیب فدراسیون آنچنان بزرگ و بسیط هستند که به نظر نمیآید رئیس و دستیارانش به تنهایی از پس حل آن برآیند. نه تنها ماجرای پرونده عجیب و غریب ویلموتس و بدهی چند ده میلیاردی به او و دستیارانش حلشدنی نیست که حالا پرونده شکایت شستا از فدراسیون فوتبال نیز به یک دعوای حقوقی خطرناک و نابودکننده بدل شده که به تنهایی میتواند دودمان فوتبال ایران را در گیر و دار آمادهسازی تیم ملی و بازیهای لیگ برتر به باد دهد.
شاید مدیران تازهنفس فدراسیون با رویاهای بزرگی قدم به جریان انتخابات گذاشتند و تصور میکردند که بسیاری از نهادها پشتیبان آنها خواهند بود اما به نظر میآید آنها خیلی زود با واقعیتهای ویرانکننده در بالاترین سطح مدیریت فوتبال روبرو شدهاند که رویا را به کابوس بدل کرده است.
به قول شیخ اجل، سعدی شیراز : «سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی/ چه خیالها گذر کرد و گذر نکرد خوابی!»
