تیتر امروز

نه دوز اول واکسن کرونا هست و نه دوز دوم!

نه دوز اول واکسن کرونا هست و نه دوز دوم!

قصه پرغصه نبود واکسن کرونا در روز‌هایی که خطر شروع پیک پنجم از رگ گردن به همه نزدیک‌تر است، دغدغه جدی این روز‌های مردم است؛ از سالمندانی که منتظر دوز دوم هستند تا برخی از بیماران خاص.
فعلا واکسن کرونا نیست ؛ شاید وقتی دیگر ...
گزارش میدانی دیدار از وضعیت مراکز واکسیناسیون کرونا

فعلا واکسن کرونا نیست ؛ شاید وقتی دیگر ...

تزریق دوز دوم واکسن کرونای سالمندان با تاخیر مواجه شده است. نسرین نیکنام در گزارشی میدانی به تنها مرکزی سر زده است که تا چند روز قبل امکان تزریق دوز دوم واکسن در آن وجود داشت، اما...
به مناسبت سالروز تاسیس رادیو در ایران دیدار بررسی می‌کند؛

راز شکوفایی رادیو تلفیق «پیام و معنا» و «احساس و صدا» است. هر رسانه‌ای که بتواند این دو را جمع کند ماندگار و جریان ساز خواهد بود. و رادیو بهترین بستر برای آن است.

کد خبر: ۸۸۱۳۳
۱۳:۱۶ - ۰۴ ارديبهشت ۱۴۰۰

دو دلیل مانایی و پایایی رسانه رادیو در جهان پر سروصدای رسانه‌‌ها

دیدارنیوز ـ امیر دبیری‌مهر: در تحولات مرتبط با ارتباطات بعد از روزنامه، تلفن و تلگراف می‌توان از رادیو به‌عنوان سومین اختراع بزرگ و انقلاب بزرگ فناوری ارتباطی بشر نام برد که حدود ۱۰۰ سال پیش منجر به این شد که صدا، حامل پیام شده و مرز‌های جغرافیایی را زیرپا بگذارد و این صدا تا کنون همدم و همراه شنوندگان بی‌شمار در سراسر جهان شود. در ایران هم تنها ۲۰ سال زمان برد تا در چهارم اردیبهشت ۱۳۱۹ شمسی رادیو تهران متولد شد و زندگی ایرانیان بواسطه رادیو نشاط و شعف مضاعفی یافت. رادیو در ایران با محوریت و دست اندرکاری برترین‌های فکر و قلم و فرهنگ متولد شد و بالنده شد. بزرگانی مانند ملک‌الشعرا بهار، سعید نفیسی، رشید یاسمی، محمود افشار، ذبیح‌الله صفا، ابوالقاسم پاینده، هوشنگ ابتهاج، داود پیرنیا، امیر نوری، سید حسن حسینی و ده‌ها چهره درخشان دیگر .. این فرهیختگی تا سال‌ها ادامه یافت که آرشیو و موزه رادیو گواه این افتخار است. رادیو از ابتدا رسانه‌ای گرم و صمیمی و دوست داشتنی و باور کردنی و همراه و همدل برای شنوندگان بوده و هست. رفیق صمیمی اتاق کار، کارگاه‌ها، منازل و خودرو‌ها و دیگر سکونتگاه‌های بشر.

تحولات پسین در فناوری‌های ارتباطی مانند اختراع تلویزیون، ماهواره‌ها، اینترنت و ... برخلاف برخی پیش‌بینی‌های نادرست، هیچ کدام نتوانست سکه رادیو را از رونق بیندازد بلکه رادیو همچون رسانه‌ای چالاک و منعطف خود را با تحولات نوین تطبیق داد و روز آمد شد. حتی امروز که انواع و اقسام رسانه‌ها تلاش می‌کنند از بستر تلفن همراه به مخاطب برسند باز این رادیوست که جایگاه برتر خود را بازیافته و پلتفرم‌هایی مانند اپلیکشین‌های رادیویی و پادکست‌ها در واقع رادیو‌های نوینی هستند که در گوش و قلب مخاطبان نفوذ می‌کنند.

رادیو متکی بر "کلمات و واژه‌ها" و "صدا" ست. کلمات و واژه‌ها حامل اندیشه‌ها و پیام هستند و صدا حامل احساس و روح و گرمای وجودی انسان. دو چیزی که انسان بدون آن‌ها نمی‌تواند زندگی مطلوبی داشته باشد. آدمی همواره دنبال دانستن و فهمیدن و آگاهی است و از سویی نیازمند شنیدن و گفتن و گفتگوست و این دو مهم را بیش از هر رسانه‌ای در رادیو جستجو می‌کند. حتی کتاب که همچنان مهمترین رسانه حامل پیام و معناست از حداقل حس و گرمای وجودی برخوردار است. تلویزیون بیشتر آدمی را سرگرم می‌کند تا در دریای غفلت کمی بیاساید، اما رسانه رادیو استعداد بالایی در برکنار ماندن از حشو و حاشیه‌هایی مانند نور و تصویر و دکور و ظاهر را دارد ... حاشیه‌هایی که رسانه تلویزیون را در همه جای جهان ناخواسته به رسانه‌ای سطحی و گاه مبتذل تبدیل کرده  است به گونه‌ای که تلویزیون به سختی می‌تواند حامل پیام و معنایی عمیق و تاثیر گذار و ماندگار باشد، اما رادیو اینچنین نیست و آن سادگی و آراستگی نقطه قوت مانایی رادیوست.

در ایران رادیو فراز و نشیب‌های زیادی داشته و بازگشت رادیو به دوران طلایی خود منوط به این است که دو عنصر اصلی سازنده رادیو بیش از گذشته جدی انگاشته شود. «پیام و معنا» و «احساس و صدا». اولی در گرو تولید اندیشه در رادیوست و دومی توجه به هنر و شور درونی هنرمندانه است و با تلفیق این دو عنصر تنها صداست که می‌ماند و صدا‌های ماندگار خلق می‌شوند.

قصه جالب اینجاست شکوفایی و نفوذ تلویزیون در ایران بر حسب تجربه تابعی از شکوفایی رادیو با کمی فاصله زمانی است. یعنی اگر رادیو در تولید محتوا و معنا و پیام مبتنی بر صدا‌های متین و گرم و دلنشین به توفیقاتی دست یابد دانه‌های تولیدات فاخر تلویزیونی هم در سیما کاشته می‌شود، زیرا تلویزیون همیشه متکی بر استعداد‌ها و خلاقیت‌های رادیویی بوده و خواهد بود، زیرا تلویزیون، فارغ از نور و رنگ و لعاب و تصویر اگر فاقد پیام و هنر گرمابخش انسانی باشد به دامان ابتذال می‌غلتد.

دوران افول رسانه در ایران در زمان‌هایی بوده که مدیریت رسانه از این مهم غفلت کرده و هم در کادر سازی و تربیت نیروی انسانی پیام ساز و هنرمند و تخصیص اعتبارت و امکانات لازم به رادیو کاهلی کرده است.

امروز که پادکست‌ها به‌عنوان نسل جدید تولیدات رادیویی به تولید محتوا مشغول هستند و توانسته‌اند مخاطبان قابل توجهی پیدا کنند به نظر من رقیب رادیو نیستند بلکه جهش و زایشی نوین در فراز‌های فزاینده رسانه رادیو هستند نشان می‌دهند رادیو مانا و پایا و روزآمد است و رمز آن نیز همان دو عنصر اساسی است. پیام و صدا؛ اندیشه و هنر. اگر موانع بلاوجه از پیش روی رادیو برداشته شود و استعداد‌های انسانی در آن مجال ظهور پیدا کنند یقینا رادیو پیشتاز و پیشوای رسانه‌ای و جریان ساز خواهد بود.

هر رسانه‌ای که بتواند به این دو عنصر توجه کند و برای تولید آن از برترین استعداد‌ها و ظرفیت‌های انسانی و بهترین و نوترین فناوری‌ها استفاده کند در فضای متکثر جهانی دست برتر را خواهد داشت و مبتنی بر همین رویکرد بر این باورم رادیو همچنان صدایی است که خواهد ماند.

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
نظر:
تبلیغ شرکت هفت الماس
آکادمی دیدار
بی بی جی
واحد بازرگانی دیدار