شناسایی یک جرم ستاره‌ای جوان در حال انفجار

با توجه به اینکه فرآیند‌های برافزایش پیوندی در جرم‌های ستاره‌ای جوان رخ می‌دهد این اجرام ممکن است انفجار‌های ناشی از پیوند را تجربه کنند. ستاره شناسان معمولاً چنین رویداد‌هایی را به انفجار‌های EX Lup (معروف به EXors) و FU Ori (یا FUors) تقسیم می‌کنند. دامنه EXOR بزرگ است و از چند ماه تا یک یا دو سال طول می‌کشد. پدیده FUors شدیدتر و نادرتر است و بزرگی دامنه آن می‌تواند تا پنج تا شش برابر بیشتر باشد و از دهه‌ها تا قرن‌ها ادامه یابد.

با این حال تاکنون اطلاعات بسیار کمی در مورد خصوصیات انفجار در جرم ستاره‌ای جوان شناخته شده است و تعداد فزاینده‌ای از این قبیل رویداد‌ها رخ می‌دهند که قرار دادن آن‌ها در یکی از دو طبقه شناخته شده مذکور دشوار است. بنابراین، شناسایی انفجار‌های جدید و مطالعه دقیق آن‌ها برای درک بهتر ماهیت آن‌ها ضروری است.

اکنون گروهی از ستاره شناسان به رهبری "لین‌ای هیلنبراند" (Lynne A. Hillenbrand) از موسسه فناوری کالیفرنیا از کشف یک انفجار دیگر جرم ستاره‌ای جوان خبر داده است که نام آن "PGIR ۲۰ dci" است. این منبع برای اولین بار توسط تلسکوپ "فروسرخ پالومار گاتینی" در تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۱۹ و با قدرت ۱۵.۷ ریشتر در باند جی فروسرخ نزدیک شناسایی شد.

از زمان کشف آن، روشنایی PGIR ۲۰ dci به آرامی افزایش یافته است. تصویربرداری فروسرخ نزدیک همچنین وجود یک سحابی نورانی پراکنده گسترده با ساختاری از نوع دنباله‌دار به اندازه حدود ۱۴۰۰۰ واحد نجومی را نشان داد.

این مطالعه تأیید می‌کند که PGIR ۲۰ dci با منطقه ستاره زا NGC ۲۸۱-W که در بازوی مارپیچ خوشه کهکشانی برساووش و در فاصله حدود ۹۱۳۰ سال نوری از زمین واقع شده، مرتبط است. روشنایی کامل منبع طی ۱۶ تا ۲۵ سال گذشته حدود پنج تا ۵.۵ فروغ (magnitude) اندازه‌گیری شده است. علاوه بر این، بررسی طیف خط جذب فروسرخ نزدیک PGIR ۲۰ dci اطلاعات مهمی در مورد ماهیت این جرم ستاره‌ای جوان ارائه داد. داده‌های طیف سنجی فروسرخ نزدیک شباهت PGIR ۲۰ dci به منابع FU Ori را تأیید می‌کند. محققان خاطرنشان کردند که برای درک بیشتر ویژگی‌های PGIR ۲۰ dci، مطالعات بیشتر لازم است.