دیدارنیوز ـ
اسفندیار عبداللهی: دی ماه در ایران مانند بیشتر ماههای سال آبستن حوادث و اتفاقات مهم بوده است. در همین سالهای نزدیک در دی ماه اعتراضات سال ۹۶، ترور حاج قاسم سلیمانی و سقوط هواپیمای مسافربری خطوط هوایی اکراین در دی ۹۸ را شاهد بودیم. سقوط هواپیمای اکراینی ۱۷۶ قربانی داشت. اما در دی ۹۸ علاوه بر شوک شهادت سردار قاسم سلیمانی فاجعه دیگری هم اتفاق افتاد و آن کشته شدن چند ده نفر از تشییع کنندگان پیکر شهید سلیمانی در شهرستان کرمان زادگاه ایشان بود.
تشییع جنازه و خاکسپاری حاج قاسم سلیمانی از روزهای شنبه ۱۴ تا چهارشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۸ در شهرهای کاظمین، بغداد، نجف، کربلا، اهواز، مشهد، تهران و قم انجام شد و نهایتاً در نیمه شب ۱۸ دی در زادگاهش کرمان به خاک سپرده شد. ولی در جریان تشییع پیکر حاج قاسم اتفاقی افتاد که امروز ۱۷ دی ۹۹ سالگرد آن است. مراسم تشییع پیکر شهید حاج قاسم سلیمانی به کشته شدن دهها نفر از شهروندان کرمانی انجامید. اتفاقی که در اوج هیجانات ناشی از شهادت سردار سلیمانی آنچنان توجهی به آن نشد.
بالاخره پس از کاسته شدن از هیجانات و سرصداهای پیرامون شهادت، تشییع و خاک سپاری سردارسلیمانی که رسماً یک هفته طول کشید به مرور کشته شدن دست کم ۷۸ کرمانی نیز مورد توجه قرار گرفت و گزارشهایی از مرکز اورژانس کرمان به صورت قطره چکانی در اختیار رسانهها و افکار عمومی قرار گرفت. این هموطنان کرمانی در حاشیه اتفاقات بزرگتری، چون شهادت سردار سلیمانی و کشته شدن سرنشینان هواپیمای اکراینی جان باختند و به واقع مظوم واقع شدند. مظلومیت آنها تا جایی بود که حدود یک ماه بعد برای آنها مراسمی در کرمان گرفته شد.
هر چند ابراهیم رییسی رییس قوه قضاییه که در ۲۷ بهمن ۹۸ برای شرکت و سخنرانی در مراسم چهلمین روز شهادت حاج قاسم قول داد تلاش کند جانباختگان کرمانی ذکر شده شهید شناخته شوند و نهایتاً در اسفندماه رییس کل دادگستری استان کرمان تأیید کرد با وساطت و پیگیری آقای رئیسی، مقام معظم رهبری موافقت کردند جانباختگان مراسم تشییع پیکر سردار سپهبد شهید سلیمانی شهید نامیده شوند، هرچند یقیناً هیچ اقدامی نمیتواند درد این حادثه را برای خانوادههای کشته شدگان آنچنان التیامی دهد بهخصوص که این افراد که عده زیادی از آنها کودک و زن بودند. حاضرین در مراسم تشییع پیکر شهید سلیمانی حتماً به زندگی امید داشتند، فقط تحت تأثیر فضایی که پس از شهادت سردار سلیمانی ایجاد شده بود میخواستند سهم خود را در محکومیت و انزجار از دشمنان ادا و اعلام کنند.
اما آیا متصدیان و برنامهریزان مراسم تشییع پیکر شهید سلیمانی هم سهم خود در مواظبت و مراقبت از جان شهروندان انجام دادند؟ این پرسش به واقع پرسشی است که به آن پاسخ قانع کنندهای داده نشد و معلوم نشد مسئولیت آن متوجه چه شخص و نهادی است. این درد بزرگی است که در همه جای این کشور دیده میشود و مشخص نیست مسئولیت خیلی از اتفاقات و مشکلات متوجه چه فرد، نهاد و سازمانی است. یکسال پس از دیماه خونین ۹۸ که در آن ۱۷۶ مسافر بی گناه هواپیمای خطوط اکراینی به علت بینظمی و شلختگی یک سازمان نظامی مظلومانه کشته شدند و قریب به ۸۰ هموطن کرمانی نیز به سبب بی مسئولیتی برگزارکنندگان مراسم تشییع پیکر شهید سلیمانی، حداقل نگارنده نمیتواند خود را قانع کند که "گذشتهها گذشته"! زیرا
خطاهای ما در گذشته مادامی که زیر سبیلی رد و نادیده گرفته شود و تا زمانی که علل، عوامل و دلایل خطاها و اشتباهات خود را پیدا نکنیم و اصل نظارت و بهخصوص مسئولیتپذیری در سیستم اجرایی این کشور نهادینه نشود، در بر همان پاشنه خواهد چرخید. در این حالت، "خطای دیروز در امروز و فردای ما هم تکرار میشود.سطور بالا یک وجه ماجرای دی ماه خونین ۹۸ بود. اما در خبرها به نقل از معاونت حقوقی نهاد ریاست جمهوری آمده بود که وزارت راه و شهرسازی موظف شده با همکاری دستگاههای ذیربط، مبلغ ۱۵۰ هزار دلار یا معادل یورویی آن به خانوادهها و بازماندگان هریک از جانباختگان حادثه هواپیمای اکراینی فارغ از ملیت آنها در اسرع وقت پرداخت شود و ظاهراً بنیاد شهید هم اعلام کرده آنها را شهید محسوب کنند و بازماندگان از خدمات این نهاد استفاده کنند. به رغم غیر قابل جبران بودن جان ۱۷۶ انسان، اما پرداخت دیه حداقل کاری است که نظام انجام داده است.
ماجرای سرنوشت مسافران هواپیمای اکراینی و پیگیریهای داخلی و بینالمللی پیرامون آن، پرسش دیگری را به ذ
هن میرساند، که آیا بازماندگان جانباختگان کرمانی هم ۱۵۰ هزار دلار یا معادل ریالی آن را دریافت خواهند کرد؟ ۱۵۰ هزار دلاری که با دلار ۲۵ هزار تومانی معادل «۳ میلیارد و ۷۵۰ هزار تومان» است.
هر چند جان انسان بخصوص برای خانواده به حدی عزیز و ارزشمند است که با هیچ پول، عدد و رقمی قابل تعویض و معامله نیست، اما بی شک اولیا و بازماندگان جانباختگان کرمانی هم شایسته دریافت غرامت و جبران فاجعه رخ داده هستند.
