حتی صرف نظر کردن از وعده شام، به هر دلیلی که باشد، عواقب خوبی برای بدن ندارد:
بی نظمی قاعدگی: زنانی که به طور مرتب از وعده های غذایی بخصوص صبحانه صرفنظر می کنند بیشتر در معرض بی نظمی های قاعدگی قرار میگیرند. به عقیده محققان این افراد علاوه بر سندرم پیش از قاعدگی از مشکل یبوست نیز رنج می برند.
احساس گرسنگی دائم: زمانی که از وعده های غذایی صرف نظر میکنید معده شما سیگنال هایی به مغز فرستاده و اعلام خالی بودن می کند؛ در نتیجه از همان ابتدای روز حس گرسنگی در بدنتان شکل گرفته و باقی می ماند. صبحانه نخورها در واقع بیشتر در دام تغذیه ناسالم می افتند.
پرخوری: تحقیقات نشان داده است، اگر در زمان مناسب به اندازهی کافی صبحانه میل کنید در ادامه روز پرخوری نخواهید کرد، زیرا صبحانه اولین وعده بعد از بیدار شدن از خواب است، بنابراین حذف صبحانه زمان گرسنگی از شب گذشته را افزایش می دهد، میزان قند خون پایین آمده و ترشح انسولین با مشکل مواجه می شود، زمانی که انسولین زیاد شود اسیدهای چرب بیشتری ذخیره بدن خواهد شد. در نتیجه احساس خستگی در نیمه روز به سراغ شما خواهد آمد.
از بین رفتن تعادل هورمونی: پرهیز از هر کدام از وعده های غذایی، منجر به افزایش هورمون کورتیزول در بدن می شود. هورمونی که اضطراب و استرس را در بدن افزایش می دهد. در این میان عدم تعادل هورمون انسولین در بدن نیز، منجر به نوسانات قند خون و بی ثباتی آن خواهد شد.
مشکلات گوارشی: با حذف وعده های غذایی، بدن به مواد مورد نیاز برای تامین انرژی و فعالیت دسترسی ندارد. مصرف سه وعده غذایی اصلی و دو میان وعده در روز برای عملکرد صحیح متابولیسم و سیستم گوارشی بدن ضروری است.
افزایش چربی در بدن: نخوردن وعده های غذایی باعث می شود بدن برای جلوگیری از کمبودهای تغذیه ای به جای مصرف چربی های بدن، آنها را ذخیره کند نه مصرف. همین روند، چاقی و بخصوص بروز چاقی شکمی را افزایش می دهد که خود خطری برای ابتلا به سندرم متابولیک، بیماری های قلبی، سکته مغزی و دیابت است.
تحلیل رفتن بدن: با حذف وعده های غذایی، متابولیسم بدن کند می شود و بیشتر احساس خستگی و کج خلقی می کنید. نتایج پژوهشها نشان میدهد بزرگسالانی که صبحانه کاملی مصرف میکنند خوش خلق تر و مثبتتر از افراد دیگر هستند.
