شجریان به هیج حزب و جریان سیاسی وابسته نبود

 

ضمن اینکه پیشتر مسعود خدابنده از اعضای جداشده گروهک تروریستی منافقین هم در گفت وگویی که اردیبهشت ماه امسال توسط پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شد، تاکید کرده است که «یادم هست سازمان مجاهدین خلق مدتی به دنبال شجریان بود تا او را جذب کند که بالاخره به زبان آمد و علنی علیه‌شان حرف زد که بگذارند و بروند.».

 

اما علنی‌ترین موضع محمدرضا شجریان درباره گروهک تروریستی منافقین به سال ۹۵ برمی گردد. زمانی که این هنرمند در آخرین مصاحبه اش با روزنامه ایران، صراحتا اعلام کرد که به هیچ گروه و حزب سیاسی وابستگی ندارد و اجازه نمی‌دهد از موقعیت هنری او سوء استفاده کنند.

 

استاد آواز ایران در این گفتگو در پاسخ به سوال خبرنگار مبنی بر اینکه ظاهرا شما از ابتدای انقلاب وقتی دیده بودید که یکی از کنسرت هایتان توأم با یک میتینگ سیاسی است اعتراض کرده بودید و حتی بار‌ها در خارج از کشور گروه‌های سیاسی خاص همچنین رفتاری داشتند و هم معترض شدید گفته بود: بلی، من سخت جلوی کسانی که فعال سیاسی بودند یا احزاب سیاسی که می‌خواستند از موقعیت هنری من سوء استفاده کنند ایستادم. من گفتم این سالن، سالن کنسرت است و مردم آمده اند صدای ساز و صدای مرا بشنوند و خواستم آن‌ها از سالن بیرون بروند. به آن‌ها گفتم شما حق ندارید در این سالن اعلامیه پخش کنید یا شعار بدهید چرا که این کار سوءاستفاده از یک موقعیت است. برای مثال سال ۶۸ چندین بار کسانی که دیدگاه سیاسی داشتند در کنسرت من اخلال ایجاد کردند. یک دفعه دیدم برگزارکننده که خودش وابسته به فلان حزب بود و داشت تبلیغ می‌کرد که فلان حزب متولی این کنسرت است.

 

شجریان همچنین در پاسخ به اینکه این احزاب را می‌شود نام ببرید؟ عنوان کرده بود: یک بار حزب توده این کار را کرد، یک بار مجاهدین (منافقین) این کار را کردند. هر بار یکی از این‌ها سراغ ما می‌آمدند و تقاضا‌هایی داشتند و من مجبور شدم کنسرت را تعطیل کنم و اعلامیه دادم به دلیل اخلال در کنسرت، این کنسرت تعطیل است. برای اینکه ما برای این حرف‌ها اینجا نیامده ایم. آن‌هایی که اهداف سیاسی دارند دنبال یک جمعیتی مفت و مجانی می‌گردند که آنجا اعمال سلیقه کنند. من گفتم حق این کار را ندارید، چون مردم به خاطر من و گروهم آمده بودند که موسیقی گوش کنند، آن‌ها نیامده اند که شعار سیاسی گوش کنند.

 

محمدرضا شجریان در ادامه این گفتگو همچنین با یادآوری اعلام چندین باره مواضعش در قبال گروهک تروریستی منافقین گفته بود: چندین سال پیش از این نیز کنسرتی در شهر استکهلم با گروه عارف به سرپرستی زنده یاد پرویز مشکاتیان داشتیم به محض حضور ما در صحنه گروهی شروع کردند به شعار دادن، تا نشستیم دیدیم از این طرف و آن طرف شعار‌هایی بر ضد جمهوری اسلامی سردادند. بچه‌های گروه همه ناراحت شدند. بعد از اندکی متوجه شدم یک عده‌ای خاص، با برنامه ریزی که از قبل تدارک دیده شد رفته اند بلیت‌ها را خریده اند و اکثریت جمعیت سالن را آن‌ها تشکیل داده اند. وقتی این‌ها شعار دادند ما فقط نشستیم و گوش کردیم و این‌ها شعارهایشان را دادند. دیدند ما هیچ کاری نمی‌کنیم. یک عده از مردم عادی هم که آمده بودند هم دست زدند که ما کارمان را شروع کنیم. من هم به پرویز گفتم که تصنیف آخر را اجرا کنیم و بعد برویم. ما دو قسمت برنامه داشتیم در هر کدام پنج تصنیف بود که فقط تصنیف آخر را اجرا کردیم و بلند شدیم و رفتیم بیرون و بچه‌ها سازهایشان را هم آوردند. به کسی که برنامه را اعلام می‌کرد گفتم پشت میکروفون بگوید به احترام کسانی که از راه‌های دور و نزدیک بلیت خریده و آمده بودند ما این تصنیف را اجرا کردیم، ولی به اعتراض از این بی حرمتی که این‌ها به ساحت هنر و شما مردمان داشتند، کنسرت را تعطیل می‌کنیم و پول هایتان را پس بگیرید و بروید. بعدا معلوم شد برگزارکننده خودش با این‌ها دستش یکی بوده که من پشت صحنه آمدم هرچه توانستم به او گفتم.

 

به دلیل همین اخلال در این کنسرت، سه کنسرت دیگر را اصلا برگزار نکردیم. کلی هم شخص خودم ضرر و زیان برای کنسرت‌ها دادم، مخارج و پول سالن هم افتاد گردن من و همه را پرداخت کردم. هیچ کس نیست که بگوید آفرین شجریان که این کار‌ها را کردی! من نمی‌خواستم کار سیاسی بکنم. ما از سیاست به دور هستیم، اما عده‌ای کار سیاسی می‌کنند و برنامه ما را به هم می‌زنند.

 

یک بار هم اول کنسرت سال ۵۸ که «ایران‌ای سرای امید» با شعر سایه و آهنگ لطفی و «ایرانی به سر کن خواب و مستی» با شعر جواد آذر و آهنگ مشکاتیان اجرا شد؛ این دو تصنیف ضد و نقیض همدیگر بود. این را در تالار رودکی (وحدت) کنسرت می‌دادیم. یادم هست که در آبان ماه این اتفاق می‌افتاد. آقایان لطفی و ابتهاج برنامه ریز کنسرت‌ها بودند. گفتند که در دانشگاه ملی دو شب کنسرت داریم و یک شب هم در تالار رودکی فعلی (سالن کوچک) کنسرت داشت.