غلامرضا ظریفیان، فعال سیاسی با اشاره به اینکه واگذاری اختیارات به مناطق اصل درستی است، اما همزمان باید نظارت دولت مرکزی تقویت شود، گفت: جریان تندرو همواره مانعتراشی میکند و اکنون نیز بحثهایی مانند تهدید یکپارچگی ملی را مطرح میکند. این جریان در استانهای مرزی مانند شرق و غرب کشور بیش از سایر نقاط این موضوع را برجسته میکند.
دیدارنیوز: یک فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: ایران سرزمینی یکپارچه است و این یکپارچگی در طول تاریخ اهمیت حیاتی داشته، اما این امر منافاتی با تصمیمگیریهای چابک و متناسب با اقلیمهای مختلف ندارد.
غلامرضا ظریفیان در گفتوگو با ایسنا با حمایت از سیاست تمرکززدایی از مرکز و افزایش اختیارات استانداران، اظهار کرد: ایران کشور بزرگی است و به دلیل تنوع اقلیمی در جنوب، شمال، شرق و غرب، طبیعی است که سیاستگذاریها و مدیریتها باید متفاوت باشد. تمرکزگرایی شدید مانع چابکی نظام حکمرانی میشود و بسیاری از مناطق نیازمند تصمیمات سریع و متناسب با شرایط خود هستند.
وی با بیان اینکه یکی از آسیبهای حکمرانی در ایران تعلل در تصمیمگیری است، ادامه داد: رفتوبرگشتهای مداوم تصمیمات از مرکز به پیرامون و برعکس، فرصتهای طلایی را از بین میبرد. اصل واگذاری اختیارات به مناطق اصل درستی است، اما باید توجه داشت که نظارت دولت مرکزی همزمان تقویت شود.
ظریفیان تاکید کرد: نظارت باید تقویت شود، اما نه نظارت مچگیرانه بلکه نظارتی که قادر به رصد، پایش و ارزیابی مداوم باشد تا اگر در اعطای اختیارات به استانداران انحرافی رخ داد، بهسرعت اصلاح شود. همانگونه که در نظامهای فدرال دنیا دیده میشود، در عین واگذاری اختیارات، دولت مرکزی نقش نظارتی جدی دارد.
وی گفت: ایران سرزمینی یکپارچه است و این یکپارچگی در طول تاریخ اهمیت حیاتی داشته، اما این امر منافاتی با تصمیمگیریهای چابک و متناسب با اقلیمهای مختلف ندارد. انتقال قدرت و سرعت تصمیمگیری به مناطق باید همراه با نظارت دقیق باشد تا هر منطقه بتواند متناسب با شرایط خود حرکت کند.
وی در پاسخ به پرسشی درباره انتقاد جریانهای تندرو به طرحهای دولت بهویژه در موضوع مرتبط با اختیارات استانداران، گفت: جریان تندرو همواره مانعتراشی میکند و اکنون نیز بحثهایی مانند تهدید یکپارچگی ملی را مطرح میکند. این جریان در استانهای مرزی مانند شرق و غرب کشور بیش از سایر نقاط این موضوع را برجسته میکند.
این فعال سیاسی اصلاح طلب ادامه داد: تجربه جهانی نشان میدهد که در عین کثرت و تفاوتهای منطقهای، وحدت ملی قابل حفظ است. نگرانی از قومگرایی یا گرایشهای جداییطلبانه نباید باعث شود کار درست انجام نشود. ایران ظرفیت کافی و هویت ملی و دینی ریشهداری دارد که اجازه نمیدهد چنین نگرانیها مانع اصلاحات ساختاری شود. ترس را باید کم کرد و در مقابل نظارت را تقویت کرد همچنین باید تعللی را که باعث از دست رفتن فرصتها میشود از میان برداشت؛ زیرا بسیاری از تصمیمهایی که باید در مناطق گرفته شود، وقتی منتظر نظر مرکز میماند، زمان مؤثر خود را از دست میدهد.
وی با اشاره به لزوم اجرای مرحلهای تمرکززدایی از مرکز و افزایش اختیارات استانداران گفت: طبیعی است که این تغییرات باید متناسب با شرایط هر منطقه باشد. برخی مناطق میتوانند پایلوت باشند و در برخی دیگر اختیارات متناسب با ظرفیتها واگذار شود. این موضوع نیازمند تصمیمگیری هوشمندانه در سطح راهبردی است.
