علی ماجدی، سفیر اسبق ایران در آلمان میگوید که سود انقلاب نصیب همسایگان ایران شد و شعار نه مذاکره میکنیم و نه جنگ، دیگر جواب نمیدهد.
دیدارنیوز: سفیر اسبق ایران در آلمان معتقد است: در زمان برجام آنچه که آمریکاییها میگفتند این بود که چه دلیلی دارد با اجرای این توافق کشورهای دیگر با ایران تجارت داشته باشند، اما آمریکا خیر؛ از قرار معلوم به این دلیل بوده که خودروسازان آمریکایی و دیگر تجار این کشور میخواستند به ایران بیایند، اما به آنها اجازه ورود داده نشده بود.
علی ماجدی با رسانه تجارت نیوز گفتگو کرده که در ادامه بخشهایی از آن را میخوانید:
آن زمان آنچه که آمریکاییها میگفتند این بود که چه دلیلی دارد (با برجام کشورهای دیگر با ایران تجارت داشته باشند، اما آمریکا خیر). دقت کنید که برای آمریکا از سوی ایران تهدید امنیتی وجود ندارد، ما کجا، آمریکا کجا؟! چه از نظر مسافت و چه از نظر قدرت. تعارف که نداریم؛ بنابراین (آمریکا) گفت من بیایم مذاکره کنم و آن موقع هم اگر یادمان باشد حسن روحانی گفت که باید با کدخدا مذاکره کنیم. بالاخره من وقتی سفیر وقت ایران در آلمان بودم. آنجا مذاکرات انجام میشد و کنفرانس مونیخ هم همانجا برگزار شد.
ایران بالقوه یک زمینه توسعه اقتصادی دارد و نیازمند سرمایهگذاریهای کلان است که این سرمایهگذاریهای کلان هم میتواند اقتصاد ما را در یک دهه واقعاً دگرگون کند و هم کشورها و شرکتهایی که مربوط به کشورهای مختلف هستند سود ببرند. اگر ما به قطر، عربستان و امارات نگاه میکنیم، میبینیم که وقتی یک سرمایهگذاری انجام میشود هر شرکت تولیدکننده، شرکتهایی که درگیر هستند را با خود پای میز مذاکره میبرد. مذاکره میکنند و سود حاصل از این تولید و مصارف بین طرفین تقسیم میشود.
در حال حاضر یک نوع سردرگمی در کشور ما وجود دارد. به قول سیاسیون در یک دست ترامپ هویج است و یک دستش چماق. چماقاش همان فشار حداکثری و هویجاش هم گفتگو است. این سیاست چماق و هویج خیلی شناختهشده است. از طرف دیگر در داخل کشور هم ما میبینیم که دولت دنبال مذاکره است و حاکمیت هم در طرف دیگر تردید دارد، اما مانند سابق آن را رد نمیکند. یعنی اگر به حرفهای آقای خامنهای هم دقت کنیم گفته شده که این مذاکرات باید با سه عنصری که ذکر شده، انجام شود و به همین جهت مخالفت میکنند. البته اگر مخالفتهای ایشان را با مخالفتهای سابق مقایسه کنید مشاهده میکنید که متفاوت است، لذا بلافاصله بعد از صحبتهای آقای خامنهای سخنگوی دولت توییتی زد و گفت «ما اگر با این شرایط مذاکره کنیم…» بنابراین میتوان این نتیجه را گرفت که میشود مذاکره کرد. یعنی ما ننشستیم که به یک اجماع برسیم. وقتی شما به اخباری که در خارج از ایران پخش میشود نگاه میکنید. هر کسی که در هر حال به ایران علاقهمند است ممکن است اینها را بخواند و بداند که اروپا و دنیا چگونه به ما نگاه میکنند.
شعار نه مذاکره میکنیم و نه جنگ، دیگر جواب نمیدهد. قطعاً جواب نمیدهد. من به عنوان یک کارشناس با قاطعیت میگویم که جواب نمیدهد.
متأسفانه ما الان از نیروهایی هم که داریم استفاده نمیکنیم. در آن زمان من و آقای جوادی مدیرعامل شرکت نفت یک گروه ۳۰ نفره درست کردیم و تمام حوزههای نفتی مشترک را شناسایی و اولویتبندی کردیم و گفتیم سرمایهگذاریها فقط در این حوزهها صرف شوند، اما روی کاغذ ماند. در سال ۹۲ تا ۹۳ (دوره اول که من معاون بینالملل بودم) گزارشی را از معاونت بینالملل وزارت نفت منتشر کردیم که خسارتهای مستقیم تحریمهای ناشی از آنکه میگفتند «انرژی هستهای حق مسلم ماست» بالای ۴۰۰ میلیارد دلار برآورد شد آن هم با حساب عدمالنفع آن که میشد هزار میلیارد دلار.
او در پاسخ به این سوال که در حال حاضر این موضوع مطرح است که در ۴۶ سال گذشته با توجه به حجم سرمایهگذاریای که کشورهای اروپایی در منطقه ما انجام دادند منفعت اصلی از انقلاب ایران را، نه مردم ایران بلکه کشورهای همسایه ما بردهاند. یعنی همین تحریمهایی که علیه مردم ایران صورت گرفته است و وضعیت اقتصادی ایران را به این شکل رسانده است. منتفع اصلی آن امارات، قطر، ترکیه و حتی عمان بوده اند. شما این موضوع را قبول دارید، گفت: قطعاً قبول دارم.
