کاری که پزشکیان کرد، اما رئیسی نکرد

دیدارنیوز _ محمد مهاجری*:

دیروز رئیس‌جمهور معاون‌پارلمانی خود را به دلیل ارتکاب کار خلاف شان دولت‌چهاردهم و نیز دادن اطلاعات غلط درباره سفرش به خارج از کشور برکنار کرد. اقدام پزشکیان اولا بی‌سابقه و ثانیا درخور تقدیر است.

ویژگی این اتفاق آن بود که طرفداران پزشکیان نخستین معترضان به سفر شهرام دبیری بودند و در واقع زمین بازی را از حریفان تندرو که می‌خواستند از این موضوع دستاویزی برای حمله به دولت پیدا کنند، گرفتند. رای دهندگان به پزشکیان سرمایه‌های اصلی دولت او و نیز مراقبان آن هستند و اگر کاری ناشایست ببینند نه تنها سکوت نمی‌کنند بلکه تا رسیدن به نتیجه‌ای که حق می‌دانند به راه خود ادامه می‌دهند.

برخی از رسانه‌ها و چهره‌های دولتی به تحسین و تقدیر از اقدام رئیس جمهور پرداخته اند و متاسفانه در مواردی کار به اغراق کشیده شده. آنچه رئیس‌جمهور انجام داد در قاموس فرهنگ خودش که پیروی از نهج‌البلاغه و حضرت امیر (ع) است، کاری کاملا قابل انتظار بود و اگر تصمیمی غیر از برکناری می‌گرفت حتما با شعارهایش مغایرت داشت و افکار عمومی آن را نمی‌پسندید، بنابراین به به و چه چه کردن بیش از اندازه هیچ ضرورتی ندارد و چه بسا اقدام ارزشمند انجام شده را جلف و سبک کند.

وظیفه حاکمان ارشد کشور، کنارگذاشتن رودربایستی‌هاست و پزشکیان نیز به همین دلیل رفیق قدیمی خود را عزل کرد. کاش همین اتفاق در دولت سیزدهم می‌افتاد و وقتی تخلف (در واقع فساد) دو وزیر آشکار می‌شد بجای سکوت و حتی دفاع از آن‌ها بلافاصله حکم برکناری شان صادر می‌شد تا سند افتخاری که برای دولت چهاردهم صادرشده، به دولت پیشین هم تعلق می‌گرفت. متاسفانه در یکی دوماه اخیر پس از محکومیت آن‌ها به حبس، برخی مدیران دولت پیشین به حمایت از متخلفان پرداختند و آن‌ها را تبرئه کردند به طوری که رئیس قوه قضائیه مجبور شد پرده را کمی بالا بزند و از فساد آن دو وزیر سخن بگوید.

*فعال سیاسی اصولگرا