در سوگ پهلوان لقمان

در سوگ پهلوان لقمان

به قلم شهرام هزاریان

وقتی از مرام و پهلوانی سخن گفته می‌شود، خواه ناخواه ورزش اول کشور در ذهن‌ها تداعی میشه. ورزشی که اول و آخرش مرام، معرفت و مردم‌داریه. ورزشی که پوریای ولی، تختی، خادم زینت‌بخش ورزشکاران هست. کشتی ورزشی که افتادگی را قبل از همه‌چیز یاد میده. ورزشی که فریاد یاعلی و یا علی طنين‌انداز مسابقاتش هست. خبر کوتاه بود و دردناک. خبر جانسوز و غیر قابل باور بود، پهلوان لقمان قهرمان، پهلوان و مربی سازنده خوزستان فوت شدند. چه تلخ و غمناک. پویا دادمرزی، رامين طاهری، ایمان و عارف محمدی، حسین اسدی و مهرداد مردانی و صدها کشتی‌گیر دیگر درس ایمان و اراده را از پهلوان لقمان یاد گرفتند. چقدر باید صبر کرد و منتظر ماند و پهلوان لقمان دیگری بیاید و درس عشق، محبت برادری دهد.

خطاب به توست؛ پهلوان لقمان پرچم دار سازندگی کشتی خوزستان و ایران، جسمت از میان رفت و دیدارمان به قیامت افتاد. روحت شاد و به بلندای تاریخ. از امروز تا همیشه هرگاه صحبت از تربیت، سازندگی، مرام، معرفت، مردانگی و پهلوانی آمد، به احترام پهلوان لقمان ایستاده کلاه از سر برمی‌داریم و رو به آسمان می‌کنیم به وسعت نامت آرامش ابدی را برایت از ایزد منان مسئلت می‌کنیم.