دیدارنیوز: امیر سحرخیز با اشاره به اینکه راهاندازی بنیاد ملی پویانمایی میتواند برای سینمای انیمیشن اتفاقات مثبتی را رقم بزند تأکید کرد: علاوه بر این بنیاد نهادهای موفق در حوزه انیمیشن به فعالیتشان ادامه دهند.
امیر سحرخیز (کارگردان و رئیس صنف انیمیشن) در گفتگو با ایلنا، درباره اولویتهای موجود در عرصه انیمیشن اظهار کرد: مشکلاتی که امروز در حوزه انیمیشن وجود دارد جدا از مشکلات رایج در بسیاری از حرفههای روز کشور نیست و ما در ابتداییترین مسائل با مشکل مواجه هستیم. همین روزها اگر بخواهیم ۸ یا ۹ ساعت کار مفید داشته باشیم با معضلی روبرو هستیم که روزانه چند ساعت برق قطع میشود و طبیعتاً باید کار را تعطیل کنیم و این به خودی خود این روزها که گرمترین روزهای سال است تبدیل به یک معضل شده است.
سحرخیز تصریح کرد: از طرفی فیلترینگ به خودی خود ما را با چالشهای بسیاری مواجه کرده به طوریکه برای کار کردن به نیمی از اینترنت دسترسی نداریم و نیمی از سایتها هم ما را تحریم کردهاند و عملاً برای استفاده از اینترنت و بسترهایی که برای کارمان به آنها نیاز داریم با چالشهای بسیاری روبرو هستیم. علاوه بر این در شرایط فعلی هزینه تبدیل پول ملی به ارز خارجی یا بالعکس آنقدر بالاست که اگر بخواهیم برای تعمیر یک قطعه یا خرید یک وسیله اقدام کنیم باید چند برابر قیمت واقعی آن هزینه کنیم و همین مسئله نیز یک چالش دیگر است که البته آنچه که مطرح کردم معضلات کلانی است که اکثر مشاغل با آنها درگیر هستند.
وی افزود: بخش اعظم این معضلات سالهاست که وجود دارد، پیش از کرونا ما نامهای به رئیسجمهور وقت فرستادیم و این معضلات را مطرح کردیم که هیچ فایدهای نداشت و حتی وضعیت نسبت به قبل بدتر شد و به دلیل اینکه هر بار معضلات را مطرح کردیم و وضعیت به مراتب بدتر شده است از مطرح کردن معضلات ترس دارم و فکر میکنم برای جلوگیری از تبعات احتمالی بهتر است سکوت کنم. چندی پیش جمعی از فعالان سینمای انیمیشن با اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس جلسهای داشتیم که معضلات سینمای انیمیشن در این جلسه مطرح شد و انتقادهایی که به موضوعات مطرح شده در برنامه هفتم وجود داشت را اعلام کردیم، اما باز هم هیچ اتفاق مثبتی رخ نداد و واکنش خیلی کمی از سوی مسئولان شاهد بودیم.
این کارگردان انیمیشن در ادامه اظهار کرد: معضلات موجود مسائل پنهانی نیستند و اگر دغدغه برای رفع آنها وجود داشته باشد اصلاً نیازی به گوشزد و تأکید وجود ندارد. کسانی که در این عرصه کار میکنند به خوبی درک میکنند که برای جابجایی فایلها از طریق اینترنت با چه سختیها و چالشهایی روبرو هستیم که کار را به مراتب سختتر کرده است. متأسفانه همه بسترهای رایج از جمله تلگرام برای تبادل اطلاعات فیلتر هستند و بستر مناسبی هم در اینترنت داخلی وجود ندارد که بتوانیم از طریق آن اطلاعات و فایلها را جابجا کنیم. این وضعیت که ما در ابتداییترین مسائل با چالش روبرو هستیم جذابیت و انگیزه کار کردن را به حداقل رسانده و باعث میشود که اکثر متخصصان و فعالان این عرصه مهاجرت را انتخاب کنند و کار کردن با سرویسهای خارجی را به کار کردن در ایران ترجیح میدهند.
سحرخیز تأکید کرد: چند وقت پیش با خانم فخریان در بنیاد ملی پویانمایی جلسهای داشتیم که در آن جلسه اساسنامه این بنیاد را مطالعه کردیم. مسائل مطرح شده واقعاً خوب و شفاف هستند، اما خیلی کلی مطرح شدهاند و هیچ تفسیری وجود ندارد و به همین دلیل نگرانیهایی به وجود آمده است. از جمله این نگرانیها میتوان به این موضوع اشاره کرد که با راهاندازی بنیاد ملی پویانمایی فعالیت مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی در حوزه تولید انیمیشنهای کوتاه متوقف خواهد شد یا خیر؛ چرا که مرکز گسترش در سالهای اخیر به مرکزی برای تولید آثار کوتاه تبدیل شده است و توقف فعالیت آن نگرانکننده خواهد بود.
وی افزود: با توجه به وظایفی که برای بنیاد ملی پویانمایی تعریف شده، وجود این نهاد میتواند کمککننده باشد و، چون این نهاد اولین قدمهایش را برمیدارد هنوز قضاوت کردن درباره آن زود است و باید صبر کنیم و ببینیم که چه اقداماتی در جهت تحقق اهداف تعریف شده صورت میگیرد. تنها نکتهای که من معتقدم باید به آن توجه شود و در جلسه هم به خانم فخریان اعلام کردم کلی بودن موارد در اساسنامه است و امیدوارم بنیاد ملی پویانمایی در فضای حمایتی فعالیت سازندهای داشته باشد و نهادهایی که در حوزه تولید آثار انیمیشن در این سالها عملکرد مثبتی داشتند، به فعالیت خود ادامه دهند.
این کارگردان در پایان اظهاراتش درباره شکلگیری انیمیشن ملی در سینمای ایران گفت: اگر نگاهی به کشورهای مختلف دنیا داشته باشیم به جز ژاپن و آمریکا و البته کشوری، چون فرانسه در اروپا دیگر کشور چندان موفقی نمیتوان نام برد که تولید انیمیشن در آنها بسیار پر رنگ و پر رونق است. هنوز برای اینکه ما بخواهیم به انیمیشنی ملی برسیم، زود است و فکر میکنم این اتفاق به طور کامل در سینمای داستانی ما هم رخ نداده و فقط پارامترهایی وجود دارد که میتوان از طریق آنها فهمید که فلان فیلم مربوط به سینمای ایران است. به نظر من ما در حوزه انیمیشن بسیار پیشرو هستیم و در قیاس به کشورهای منطقه و حتی دیگر کشورهای دنیا با توجه به اینکه سالانه چند انیمیشن سینمایی در کشورمان تولید میشود، بسیار جلو هستیم، اما من فکر میکنم پیش از هر چیز باید به مخاطبشناسی برسیم و تا زمانی که ذهنیت مخاطب داخل را نسبت به سینمای انیمیشن خود شکل ندهیم نمیتوان به زبان منحصر به کشور خودمان در انیمیشن و پویانمایی برسیم.
