دیدارنیوز: پوکی استخوان یا استئوپروز شایعترین بیماری متابولیک استخوان است و زمانی بروز میکند که تشکیل استخوان جدید قادر به ترمیم استخوانهای تخریب شده نباشد. ابتلا به پوکی استخوان تا حدودی وابسته به مقدار توده و تراکم استخوانی است که در دوران جوانی بدست میآید.
بدست آوردن حداکثر توده و تراکم استخوانی بنوعی وراثتی است و همچنین به نژاد فرد بستگی دارد. در پوکی استخوان با کاهش کمیت و تغییر در کیفیت ساختار استخوان ها، استحکام استخوانها کاهش پیدا میکندو خاصیت شکنندگی استخوان افزایش مییابد و از اینرو شکستگی استخوان مهمترین تظاهر بالینی استئوپروز است.
استخوانهای بدن نسوج زندهای هستند که بطور مداوم در حال تخریب و بازسازی بوده، در جوانان استخوان تخریب شده با مقادیری مشابه از نسج استخوانی جدید جایگزین میشود. بطور کلی در سنین جوانی فرآیند باز سازی استخوان سریعتر از تخریب آن بوده و توده استخوانی بدن افزایش پیدا میکند. بعد از ۲۰ سالگی این روند آهسته شده و اغلب اشخاص در سن ۳۰ سالگی حداکثر توده و تراکم استخوانی خود را پیدا میکنند. با افزایش سن، تخریب نسج استخوان از باز سازی آن بیشتر میشود. این عدم تعادل ممکن است در سنین متفاوتی آغاز شود. این روند در زنان بعد از یائسگی تشدید میشود.
در واقع پوکی استخوان یک بیماری بدون علامت است تا زمانی که یک شکستگی ایجاد شود. هفتصد هزار مورد آن در مهرهها، دویست و پنجاه هزار مورد در استخوان زند زبرین، دویست و پنجاه هزار مورد در لگن و سیصدهزار مورد در سایر استخوانها رخ میدهند
شکستگیهای لگن وخیمترین عارضه پوکی استخوان بوده و میزان مرگ ومیر آن در سال اول بیش از ۲۰ درصد است، شکستگیهای ناشی از استئوپروز، شکستگیهایی هستند که بهطور معمول در آن موقعیتها در افراد سالم شکستگی استخوان رخ نمیدهد؛ که این شکستگیها به عنوان شکستگی ناشی از شکنندگی در نظر گرفته میشوند. شکستگیهای لگن پس از سقوط رخ میدهند، اما دو سوم شکستگیهای مهرهای به صورت خاموش بوده و با یک فشار مختصر مانند بلند کردن یک جسم، عطسه کردن و خم شدن رخ میدهند.
منبع: بهداشت نیوز
