دیدارنیوز ـ به گزارش پایگاه خبری ساینس، بین مفاصل به طور طبیعی نوعی روانکننده وجود دارد، زمانیکه در بیماری آرتروز میزان تولید این روانکننده کاهش مییابد، مفاصل و غضروفها به هم ساییده میشوند و علاوه بر ایجاد درد، باعث میشود بیمار در انجام فعالیتهای عادی مانند راه رفتن و نشستن با مشکل مواجه شود. از طرفی بیماری آرتروز عامل از بین رفتن غضروف بین مفاصل است. در این حالت مفاصل و استخوانها هنگام حرکت ساییده میشوند که با علائمی مانند درد، تورم و سفتی همراه هستند.
مطالعات جدید محققان دانشگاههای سیدنی و بریتیش کلمبیا نشان میدهد الگوی راهرفتن افراد و فشار ناخوداگاهی که هنگام راهرفتن روی مفاصل وارد میکنند، میتواند در بروز و پیشرفت آرتروز در آینده نقش داشته باشد. این مطالعه نشان میدهد برخی عادتهای حرکتی و نشستن نقش بسیار مهمی در بروز آرتروز دارند.
این مطالعه اطلاعات بیش از چهار هزار نفر و انواع مفاصل درگیر هنگام راهرفتن و سایر فعالیتهای روزانه مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت. این مطالعه نشان میدهد افرادی که هنگام راهرفتن و در هر قدم زانوی خود را به سمت بیرون حرکت میدهند و مجدد به سمت داخل برمیگردانند، فشار بیشتری روی زانو وارد میکنند که احتمال ابتلا به آرتروز زانو را دو برابر افزایش میدهد.
عادتهای حرکتی ما اغلب ناخودآگاه ایجاد میشوند و عوامل مختلفی مانند قد، وزن و سرعت راهرفتن بر این عادتها تاثیرگذارند. این عوامل بسیار کوچک و غیر قابل تشخیص هستند و توسط متخصصان حرفهای تشخیص داده میشوند؛ ولی بررسی و تصحیح آنها به کمک فیزیوتراپی میتواند از بروز مشکلات مفصلی در میانسالی و سالمندی پیشگیری کند.
بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۱۷ میلادی حدود ۲۷۵ میلیون نفر در سراسر جهان به آرتروز زانو مبتلا بودند. استامینوفن، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و انواع مسکن، داروهای رایجی هستند که این افراد برای کاهش درد استفاده میکنند که هیچ نقشی در درمان بیماری ندارند.
مطالعات بنیاد آرتریت آمریکا نشان میدهد غذاهای سالم شامل انواع غلات سبوسدار، میوهها و سبزیجات تازه و آجیل منجر به کاهش التهاب و درد ناشی از آتریت میشوند. از طرفی ادامه این مطالعات نشان میدهد وزن تاثیر مستقیمی بر شدت آرتریت دارد. هر یک پوند کاهش وزن (معادل ۰.۴۵ کیلوگرم)، فشار بار اضافی وارد شده به زانو را حدود ۴ پوند کاهش میدهد؛ بنابراین کاهش وزن و دستیابی به سایز متعادل قدم مهمی برای کاهش درد ناشی از آرتروز و آرتریت است.
نتایج این مطالعه در نشریه Osteoarthritis and Cartilage منتشر شده است.
