در حزب کارگزاران با وجود چند طیف قوی از جمله اصفهانیها و کرمانیها و وزنه هایی چون فرزندان و نزدیکان هاشمی رفسنجانی، عطریانفر و کرباسچی همیشه شاهد وزن کشی و طناب کشی بین این گروهها بودهایم. در شرایط کنونی که احزاب اصلاحطلب در خواب و کما هستند در حزب کارگزاران سازندگی چه خبر است؟
دیدارنیوز: عطریانفر به «شرق» گفت: زیر بار استعفای مرعشی از شورای مرکزی حزب نمیرویم پوستاندازی در کارگزاران؟ شرق: ماجرا از آنجا آغاز شد که فرزانه ترکان، عضو سابق حزب کارگزاران سازندگی، در گفتوگویی با خبرگزاری «برنا» خبر از استعفای خود از ادامه عضویت در این حزب داد و بیان کرد تعدادی از بزرگان حزب هم استعفا دادهاند. او گفته بود: «من به دلیل زاویهای که با برخی سیاستهای حزب کارگزاران، خصوصا در انتخابات اخیر پیدا کردم از عضویت در حزب کارگزاران استعفا دادم. چند نفر از افراد صاحبرأی و بزرگان حزب هم علاوه بر من از عضویت در حزب کارگزاران استعفا دادند». ترکان همچنین گفت یدالله طاهرنژاد نیز از ادامه عضویت در حزب استعفا داده است.
همان زمان محمد عطریانفر، رئیس کنگره حزب کارگزاران و از اعضای شورای مرکزی این حزب، به «شرق» گفت این سخنان را تکذیب میکنم و هیچکس بهجز خود ترکان از کارگزاران استعفا نداده و یدالله طاهرنژاد هم از شورای مرکزی استعفا داده است نه از حزب. او درباره وجود یا نبود اختلاف در میان اعضای کارگزاران نیز گفته بود: «حتما اختلافات درون احزاب طبیعی است و این تفاوتها در اندیشه و فهم سیاسی، خصصیه ذاتی کارکرد حزبی است و هیچکس نباید انتظاری غیر از این داشته باشد. همه اعضا هیچگاه مانند هم فکر نمیکنند. حتی اگر آنهایی که در اقلیت حضور دارند به دلیل تأمیننشدن خواستهشان از حزب کنار بروند، باز هم ممکن است در موضوع دیگری میان همان اکثریتی که پیشتر در موضوعی موافق بودند، در بحثی دیگر اختلاف به وجود آید؛ بنابراین انتظار فقدان اختلاف نظر در میان اعضای یک حزب سالبه به انتفاء موضوع است. اصلا کارکرد حزب و توفیقات کار جمعی با وجود اختلافات پیش میرود و حزب ایجاد میشود تا برای تصمیمگیری، اختلافها کم شود. اگر همه نیروهای سیاسی اختلافنظرها را به رسمیت بشناسند و همگان تن به رأی اکثریت دهند، حتما و هیچگاه اختلافات مشکلساز نخواهند بود، بلکه پیشبرنده و باعث تصمیمسازیهای مؤثر خواهد شد و منطق حیات سیاسی حکم میکند که درپی هر اختلافی، نتیجه واحد مبتنی بر رأی اکثریت حادث میشود».
علیمحمد نمازی، یکی دیگر از اعضای کارگزاران نیز در آن مقطع در گفتگو با «ایرنا» ضمن رد برخی خبرها درباره استعفای جمعی شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی گفت: «در حزب اختلافی در این سطح وجود ندارد و جلسات شورای مرکزی هر دو هفته برگزار میشود و در این جلسات مسائل مختلف کشور و حزب مورد بحث و تبادل نظر قرار میگیرد». او کنارهگیری خود را هم از این تشکل سیاسی تکذیب کرد.
چندی از این خبرها نگذشته بود که شائبه استعفای یکی از مهمترین اعضای کارگزاران، یعنی سیدحسین مرعشی، به گوش رسید. مرعشی بهسرعت خبر استعفایش را تکذیب کرد، اما بازهم به نوعی نیمی از خبر درست بود و نیمی از آن نه؛ به این معنی که گویا او نیز مانند طاهرنژاد از عضویت در حزب استعفا نداده بلکه استعفایش ناظر بهر ادامه عضویت در شورای مرکزی بوده است. حالا بازهم عطریانفر درباره استعفای مرعشی و طاهرنژاد به «برنا» گفته است: «آنها هیچگاه از عضویت حزب انصراف ندادهاند؛ آنها قصد دارند جای خود را در شورای مرکزی به جوانترها واگذار کنند. تدبیر احتمالی آنها متکی به شرایط جدیدی است که حزب تصمیم گرفته پوستاندازی کند. رئیس کمیته سیاسی، رئیس شورای مرکزی و دبیرکل در این پروسه باید مجددا انتخاب شوند؛ در چنین وضعیتی این رفتوشدها بین اعضا بهصورت طبیعی رخ میدهد و اصلا موضوعی نیست که منشأ اختلاف سیاسی و حتی سلیقهای باشد. علاوه بر این، آقایان مرعشی و طاهرنژاد از شخصیتهای موجه، مؤثر و سابقهدار و در واقع تکیهگاه بسیاری از نیروهای جوان حزب هستند و علاقهمندی آنها این است که نیروهای جوانتر بیایند و مناصب حقوقی حزب را عهدهدار شوند و یک امر طبیعی است؛ اصلا دلالت بر هیچ اختلاف سلیقه سیاسی نیست».
