محمد عطریانفر، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران معتقد است که دولت پزشکیان دولت مقتدری نیست زیرا امکانات کافی در اختیارش قرار نگرفته است و از دورههای احمدینژاد و رئیسی و حتی روحانی در دور دوم، ساختار اجرایی رها شده است.
دیدارنیوز: محمد عطریانفر، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی میگوید: «پزشکیان اساساً وعده مشخصی به جامعه نداد. گفت من در چارچوب قانون، نظام و تعامل با دیگر قوا کار میکنم؛ بنابراین اینکه گفته میشود خلاف عهد عمل کرده، از پایه غلط است. او هنوز بر همان مواضع اولیهاش ایستاده است و در کنار مردم است.»
در حالی که با پیگیریهای رسانهها، لایحه «طرح صیانت ۲» از سوی دولت پس گرفته شد، اما افکار عمومی هنوز درگیر این سؤال است که چرا دولتهایی با شعار شفافیت و رفع محدودیت روی کار میآیند، اما در عمل، تصمیمهایی اتخاذ میکنند که منجر به عقبنشینیهای پرهزینه میشود؟ این بار نیز دولت چهاردهم، ناگهان خود را در مرکز موجی از اعتراضات اجتماعی و رسانهای دید.
به نقل از اقتصادنیوز، برای بررسی ریشههای این روند و اینکه آیا عقبنشینیها نتیجه فقدان اقتدار سیاسی است یا ناشی از فشار نهادهای موازی، با محمد عطریانفر، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی گفتوگو کردیم.
آقای عطریانفر! دولت چهاردهم با شعارهایی نظیر رفع فیلتر و شفافسازی آمد، اما حالا به جایی رسیدیم که با طرحهایی چون «محتوای خلاف واقع در فضای مجازی» مواجه میشویم، هرچند این لایحه در نهایت با درخواست استرداد روبهرو شد، اما پرسش اساسی اینجاست، چرا دولت خود را در موقعیت روبهرو شدن با افکار عمومی قرار میدهد؟
پزشکیان در سختترین و بحرانیترین شرایط سیاسی به قدرت رسید. ورود ایشان به قدرت نه نتیجه رقابت طبیعی اصلاحطلب و اصولگرا، بلکه حاصل شرایط خاص پس از فوت رئیسی بود.
ایشان پیشتر ردصلاحیت شده بود، اما با اراده برخی بزرگان، تأیید شد. همین هم باعث شد اصلاحطلبانی که دلنگرانی و گلایههای سنگینی از نظام انتخاباتی داشتند، بازگردند و از ایشان حمایت کنند.
دولت چهاردهم خُلف وعده نکرده است
پس معتقدید اساساً نباید انتظار تحقق وعدههای انتخاباتی بزرگ از دولت ایشان داشت؟
واقعیت این است که برخلاف روسای جمهور پیشین، پزشکیان اساساً وعده مشخصی به جامعه نداد. گفت من در چارچوب قانون، نظام و تعامل با دیگر قوا کار میکنم؛ بنابراین اینکه گفته میشود خلاف عهد عمل کرده، از پایه غلط است. او هنوز بر همان مواضع اولیهاش ایستاده است و در کنار مردم است.
با این حال، فضای عمومی کشور انتظار داشت حداقل گامهایی در جهت رفع فیلترینگ برداشته شود. اما طرحهایی مثل این لایحه، خلاف آن بود. دولت در این مسیر چه کرد؟
بله، این انتظار وجود داشت و پزشکیان هم بیتفاوت نبود. وزیر ارتباطات را تغییر داد، برخی پلتفرمها هم رفع فیلتر شدند. ولی باید توجه داشت که شورای عالی فضای مجازی که در این حوزه تصمیمساز است، در اختیار دولت نیست.
از طرفی، اتفاقات اخیر و نگرانیهای امنیتی هم فضا را سختتر کرد. خود ما که موافق رفع فیلتر بودیم، بعضی از پلتفرمها را کنار گذاشتیم و از روی گوشیهایمان پاک کردیم، چون توصیه امنیتی این بود که اجازه سوءاستفاده دشمن را ندهیم.
بدنه دولت چهاردهم بیمار است
اما منتقدان میگویند وقتی دولت نمیتواند طرحی را پیش ببرد یا از پس تبعاتش برآید، اصلاً چرا آن را مطرح میکند؟ مگر استرداد این لایحه، هزینه کمتری از مطرح شدنش داشت؟
اتفاقاً همین موضوع نشان میدهد که این لایحه اساساً از دل دولت درنیامده بود. پایهاش در وزارت دادگستری بود که عملاً تحت نظر قوهقضاییه است، نه دولت. ایراد اصلی را هم به حوزه حقوقی ریاستجمهوری وارد میدانم که بهدرستی پایش و مدیریت نکردند.
با توجه به اینکه شما معتقدید دولت پزشکیان امکانات کافی در اختیارش قرار نگرفته، چطور میتوان انتظار داشت دولت در چنین شرایطی تصمیمات مهم و اثرگذاری در حوزههای حساس مانند فضای مجازی اتخاذ کند؟ آیا این کمبود قدرت و همراهی نهادهای موازی، روند تصمیمگیری و اجرای سیاستها را به بنبست نمیرساند؟
دولت پزشکیان دولت مقتدری نیست، نه از سر ضعف شخصیتی، بلکه، چون امکانات کافی در اختیارش قرار نگرفته است بدنه دولت بیمار است؛ از دورههای احمدینژاد و رئیسی و حتی روحانی در دور دوم، ساختار اجرایی رها شده است. نهادهای موازی هم همراهی نمیکنند. شرایط کشور عادی نیست که توقع داشته باشیم دولت دست به معجزه بزند.
با وجود همه اینها، همین که دولت استرداد داد نشان داد بیتفاوت نیست و در تلاش است به افکار عمومی پاسخ دهد و حتی در موقعیت جنگی در جامعه توانست بسیار خوب عمل کند.
