علی اکبری، نماینده شیراز در مجلس دهم از وضعیت نگرانکننده در کشور خبر داد و گفت: خیلی از افراد جامعه و حتی عدهای از نزدیکان خود بنده، مرتب از این سفارت به آن سفارت هستند تا مسیری برای مهاجرت پیدا کنند.
دیدارنیوز: علی اکبری نماینده ادوار مجلس میگوید: خیلی از افراد جامعه و حتی عدهای از نزدیکان خود بنده، مرتب از این سفارت به آن سفارت هستند تا مسیری برای مهاجرت پیدا کنند. این روند خیلی نگرانکننده است، چون این افراد سرمایههای کشور هستند و همینها باید میدان عمل پیدا کنند تا ایران را بسازند.
نماینده شیراز در مجلس دهم در واکنش به وضعیت کنونی کشور و عملکرد جریانی که پیگیر خالصسازی در مملکت و تصفیه استادان دانشگاهها است صحبت کرده که در ادامه میتوانید بخشهای مهم این مصاحبه را بخوانید:
* اکنون مشکل بزرگ در کشور این است که یک شکاف و بیاعتمادی بین حاکمیت و مردم به وجود آمده و این چالش هم به راحتی، ترمیم نخواهد شد و آثار آن در مشارکت پایین مردم در انتخابات سال ۱۳۹۸ و ۱۴۰۰ مشهود بود.
* اکنون بخشی از مردم یا منتقد هستند یا معارض یا به قول آقای رنانی، برخی از افراد جوان در رنج سنی ۲۵ سال یا پایینتر، عصیانگر هستند و اصلاً هیچ چیزی را قبول ندارند.
* جمهوری اسلامی اعتبارش به مردم و حضور آنهاست و مدیران باید برای انسجام هرچه بیشتر مردم، ایده و برنامه داشته باشند. حال اگر رفتارها به گونهای باشد که نه تنها خبری از انسجام نباشد، بلکه بیاعتمادی رشد پیدا کند، باعث نگرانی همه خواهد شد، آن هم کشوری که این همه برای آن زحمت کشیده شده و افرادی، خونها برای آن دادند.
* قبل از انقلاب که ما دانشجو بودیم، دستگاه فتو استنسیل که برای تکثیر بود، قاچاق منظور میشد و اگر کسی داشت، او را دستگیر میکردند و در ادامه، دستگاه تایپ و ماهواره قاچاق و ممنوع اعلام شد و جلوتر که آمدیم برخی شبکههای اجتماعی فیلتر شد، اما هیچکدام از این کارها افاقه نکرد و مردم با آمدن ورژنهای جدید، قدیمیها را کنار زدند و خود را به روز کردند.
* دانشگاه محلی است که باید جریانها و افکار مختلف، بحث و حتی مجادله کنند. به هر حال افراد باید حرفها را بشنوند و بهترینها را انتخاب کنند. از اینرو اینکه فرصت بیان اظهارنظر از اساتید نخبه، روشنفکر و تحصیلکرده گرفته شود، پذیرفتی نیست و اساساً میتوان این رویکرد را خطای بزرگ نامید. توصیه میکنم خالصسازان با علم، بیش از این بازی نکنند.
* خالصسازی مدتهاست اتفاق افتاده و اکنون میبینید که دولت و مجلس، یکدست هستند. حال باید پرسید آیا شرایط در حوزههای مختلف بهتر شده است؟ آیا وضعیت اخلاق جامعه بهبود پیدا کرده است؟ گاهی آدم برخی رویکردهای جریانهای سیاسی کشور را میبیند، خیلی نسبت به آینده ناامید میشود.
* خیلی از افراد جامعه و حتی عدهای از نزدیکان خود بنده، مرتب از این سفارت به آن سفارت هستند تا مسیری برای مهاجرت پیدا کنند. این روند خیلی نگرانکننده است، چون این افراد سرمایههای کشور هستند و همینها باید میدان عمل پیدا کنند تا ایران را بسازند.
* در این ایام، پوشش اخبار فقط درباره موضوع اربعین و حجاب بوده است. آیا در جامعه، مسائل اقتصادی و معیشتی مردم، بیداد نمیکند؟ مگر میشود کل اولویتهای کشور را در چند موضوع خاص خلاصه کرد؟
* اگر به نیازهای واقعی جامعه توجه لازم نشود و این روندی که تحت عنوان خالصسازی از آن یاد میشود، ادامه پیدا کند، هم نگرانکننده است و هم دستاورد موفقیتآمیزی برای آن افرادی که این تفکر را مورد پیگیری قرار دادند، به بار نخواهد آورد.
