انتشار فیلمی از مرکز نگهداری احسان در اهواز واکنش عمومی را به همراه داشت، هر چند که مسوولان بهزیستی استان خوزستان از اخراج و تعدیل کارکنان این مرکز خبر دادند، اما رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران میگوید: ارائه خدمات توابخشی وظیفه بخش خصوصی نیست.
دیدارنیوزـنسرین نیکنام: "دستور رهبری این بود که بخشهایی که دولتی است به بخش خصوصی واگذار شود. رهبر ما این دستور را دادند و از اصل قانون اساسی گفتند. یعنی گفتند بخشهایی که سود آور هستند به کسانی داده شود که توانا هستند و بتوانند با دستگاه دولتی بهتر کار کنند یعنی بخشهای خصوصی که سودده هستند مثل کارخانجات نه مراکز خدماتی..." این جمله را مصطفی اقلیما، رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران در گفتگو با دیدار مطرح میکند و میگوید: در هیچ جای دنیا بخشهای خصوصی در اختیار کارهای خدماتی نیست، چون کارهای خدماتی سودآور نیست و این جزو وظایف دولت است و به هیچ عنوان قابل واگذاری نیست. حال اگر واگذار شد، کار اشتباهی کردیم یا از قانونی سوء استفاده کردیم.
او با اشاره به اینکه بعد از مطرح شدن موضوع خصوصی سازی، سازمان بهزیستی برای اینکه از دست معلولان یا بقیه راحت شوند و یک سری از کارمندان بازنشسته بهزیستی را با امتیاز تشویق به راه اندازی مراکز نگهداری کردند، میافزاید: قرار هم این بود این مراکز با هزینه خیرین و یارانه دولتی اداره شوند. آنهایی که آشنا بودند وارد این کار شدند البته این مراکز دستورالعمل و مشخصات دارد که در این مرکز چند بچه با چه تعداد پرسنل و با چه مدارکی نگهداری شوند، اما عملا این دستورالعمل رعایت نشد.
به گفته اقلیما پولی که بهزیستی کمک میکند پولی نیست که بتوانند هزینههای این مراکز را برآورد کنند، بعضی از سازمان بهزیستی ساختمان مفتی هم گرفتند و بعد هم کار درستی ارائه ندادند. اشکال کار اینجا این است که میگویند بهزیستی مراقبت کند. بهزیستی چه مراقبتی کند؟
اقلیما معتقد است: بهزیستی میگوید اگر این مراکز خصوصی نباشد من چه کنم! چرا، چون امکانات ندارد و روز به روز امکانات سازمان بهزیستی برای مراکز کم شد، توانبخشی از بین رفت و پولها را در جای دیگری گذاشتند، خواستند مدرن بازی در بیاورند. این در حالی است که مراکز خصوصی مراکزی هستند که خودشان باید هزینه خود را در بیاورند. اما پرسش اینجاست که آیا بودجه دارند و میتوانند حقوق کارمندانشان را بدهند؟ نمیتوانند! ما در مملکت مان همه چیز را به هم ریخته ایم. شما چگونه به خودتان اجازه دادید خدمات را واگذار کنید؟ و یکی از بزرگترین اشکالات آنجا بود که به جای پرسنلی که بازنشست میشدند، پرسنل تخصصی نگرفتند.
رئیس انجمن مددکاری اجتماعی تاکید میکند: وقتی میگوییم یک مدد کار اجتماعی میخواهیم باید بیست سال سابقه مددکاری داشته و تخصصش این باشد و در نهایت از نظر مالی تامین باشد که کار کند نه این که بگوید من این امکانات را میخواهم و به من نمیدهید.
به عقیده این استاد دانشگاه، بهزیستی باید امکانات را در اختیار گیرد و پرسنل بگیرد نه این که بگوید دخیل است و هیچ کاری نکند. ما داریم بودجهای بیش از وقتی که خودمان در اختیار داشتیم در اختیار بخشهای خصوصی میگذاریم، اما به اینجا رسیدیم که فقط حقوق بگیر زیاد میکنیم و برای مردم بدبخت کاری نمیکنیم و تا تمام علل و عوامل را برطرف نکنیم مراکز همین خواهد بود.
او با تاکید بر اینکه تنها سازمانی که در کشور مسئول رسیدگی به آسیبهای اجتماعی است سازمان بهزیستی است، میگوید: همه مراکز باید زیر نظر بهزیستی کار کنند و بهزیستی باید بالا سر آنها قرار بگیرد. درست است که مسئول به وجود آمدن مشکلات اجتماعی بهزیستی نیست، اما آن علتها را باید رصد کند و مددکاران اجتماعی تخصصی باید این کار را انجام دهند و گزارش کنند و برایش راهکار بنویسند.
اقلیما میافزاید: امیدوارم روزی برسد که مسوولان دولتی بدانند سازمان بهزیستی سازمان درست و قدرتمندی است اگر به آن قدرت داده شود و رئیس درستی گذاشته شود و رؤسا و وزرای دیگر حرف او را گوش دهند و بساط این کتک خوردنها برچیده شود و سرنوشت نامعلوم خانوادههای بی سرپرست و دختران فراری و زنان بی خانمان به سرانجام درستی برسد.
