دانش آموزان پس از تجربه آموزش مجازی اکنون به صورت حضوری به مدارس میروند، این در حالیست که آموزش غیرحضوری اثرات مخرب بسیاری مانند پرخاشگری بر رفتار و سلامت روانی دانش آموزان به جا گذاشته است.
دیدارنیوز ـ یکی از مشهودترین رفتارهای دانش آموزان پس از دوره کرونا، پرخاشگری نسبت به همکلاسی ها، معلم، محیط مدرسه و والدین است. به گفته کارشناسان آسیبهای ناشی از کرونا در همه زمینهها به زمان زیادی برای ترمیم و بازگشت به قبل نیاز دارد، اگرچه شرایط هرگز به قبل از دوران کرونا بازنمی گردد. اختلالات روانی و آسیبهای فکری و روحی در جامعه وجود داشته است، اما با ظهور و شیوع کرونا این اختلالات گسترش و شدت بیشتری پیدا کرد. اکنون با دانش آموزانی خسته، بی حوصله و خشمگین مواجه هستیم.
یک روانشناس و پژوهشگر بیان کرد: حضور فرزندان در محیطهای اجتماعی مانند مهدکودک، پیش دبستانی و مدارس و یا کلاسهای مختلف آموزشی و ورزشی خارج از مدرسه برای والدین همیشه با نگرانی همراه بوده است.
مهناز دربانی ادامه داد: با ورود فضای مجازی و تلفنهای هوشمند و گسترش دسترسی به آن به دلیل رکن مهم زندگی امروز، نگرانی والدین گستردگی بیشتری پیدا کرد و شیوه تربیت و تعامل با فرزندان نیز تغییر یافت.
وی افزود: چالش تربیتی والدین با گسترش روزانه فضای مجازی با غیرحضوری شدن مدارس و آموزش مجازی پررنگتر شد و بسیاری از والدین به دلیل مشغلههای مختلف و آسیبهای روانی ناشی از بحرانهای اقتصادی و اجتماعی ناشی از کرونا، قدرت کنترل فرزندان و ارتباط موثر با آنان را از دست دادند.
این روانشناس یادآور شد: دانش آموزان به سختی با آموزش مجازی ارتباط گرفتند و اکنون پس از عادی شدن آموزش مجازی و غیرحضوری بازگشت به شیوه معمول تحصیل و حضور در مدارس برای آنان تنشهایی به همراه دارد.
دربانی اظهار داشت: استرس، تجربه تلخ از دست دادن عزیزان به دلیل کرونا، فضای ناآرام خانواده به دلیل مشکلات مختلف، عادت فرزندان به فضای مجازی و شبکههای اجتماعی و دریافت اطلاعات نامناسب و غیرضروری کودکان از شبکههای اجتماعی سبب تغییر رفتاری مشهود و بعضا غیرقابل کنترل فرزندان شده است.
وی اضافه کرد: در برخی خانواده ها، والدین به دلیل نداشتن مهارت کافی و وجود مشغلههای مختلف، توان و یا علاقهای بر نظارت فرزندان ندارند و نبودن محدودیت دسترسی دانش آموزان به اینترنت و فضای مجازی مشکلاتی ایجاد کرده است.
این روانشناس با اشاره به خشم جامعه ادامه داد: در حال حاضر به دلیل مشکلات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و اتفاقات خشونت آمیز و تغییر سبک زندگی و فکری افراد، خشم در جامعه گسترش یافته است و محدود به سن و قشر خاصی نیست. بخش قابل توجهی از افراد جامعه درگیر خشونتهای کلامی، فیزیکی، نهان و آشکار در اطراف خود هستند و مدیریت این خشم نیازمند حل ریشهای مشکلات دارد.
دربانی تصریح کرد: کودکان و دانش آموزان با استفاده از فضای مجازی به عنوان بستر آموزشی درگیر شبکههای اجتماعی و اخبار غیرضروری شدند و اکنون با دانش آموزان بی حوصله، پرخاشگر و بی تفاوت مواجه هستیم.
وی افزود: کنترل دانش آموزان پس ازآموزش مجازی زمان بر و نیازمند برنامه ریزیهای متخصصان و توجه همگانی است و در صورت کنترل نکردن شرایط و دانش آموزان در چند سال آینده با نوجوانان و جوانان متفاوت با عمدهترین مشکلات روبه رو هستیم.
