یک مقام ارشد آمریکایی درپی تازهترین آزمایش موشکی پیونگ یانگ با تاکید بر پیوستن کره شمالی به مذاکرات مستقیم بدون پیش شرط گفت آمریکا نگران آن است که آزمایشات موشکی پیونگ یانگ پیش درآمدی برای از سرگیری آزمایشهای هستهای و موشکهای بالستیک باشد.
دیدارنیوز: آزمایش موشکی کره شمالی سرانجام توانست واکنش دولتمردان آمریکایی را به همراه داشته باشد؛ هرچند حضور آمریکا و کره شمالی پای میز مذاکرات هستهای و دستیابی به یک توافق، اتفاق سادهای نیست.
آزمایش موشکی روز گذشته کره شمالی موجی از ترس و نگرانی در بین همسایگان این کشور و حتی ایالات متحده ایجاد کرده است. با اینحال باتوجه به انجام مکرر چنین آزمایشهای موشکی از سوی پیونگ یانگ، آنچه باعث نگرانی بیشتر شد مربوط به برد این موشک بود.
ستاد مشترک ارتش کره جنوبی اندکی پس از این آزمایش گزارش داد این پرتابه که در ۰۷:۵۲ دقیقه بامداد شلیک شد احتمالا یک موشک بالستیک بوده که از استان جاگانگ در شمال این کشور به سمت سواحل شرقی شلیک شده است. در پایان جلسه اضطراری رئیس جمهوری کره جنوبی نتیجه گیری شد که پرتابه شلیک شده یک موشک بالستیک میان برد بوده که از سال ۲۰۱۷ به بعد آزمایش نشده بود.
به گزارش رویترز یک مقام ارشد آمریکایی درپی تازهترین آزمایش موشکی کره شمالی با تاکید بر پیوستن کره شمالی به مذاکرات مستقیم بدون پیش شرط گفت آمریکا نگران آن است که آزمایشات موشکی پیونگ یانگ پیش درآمدی برای از سرگیری آزمایشهای هستهای و موشکهای بالستیک باشد.
این مقام ارشد دولت بایدن در پاسخ به سوال خبرنگاران درباره نگرانی آمریکا از تبدیل شدن آزمایشات کره شمالی به آزمایش موشکهای بالستیک قاره پیما گفت: مسلما ما نگران هستیم. این موضوع تنها مربوط به کاری که (کره شمالی) دیروز انجام داد، نیست. این یک واقعیت است که این آزمایش پس از چندین آزمایش موشکی قبلی در ماه اخیر انجام شد.
با توجه به برد بالای موشک اخیر و نگرانی مشهود در بین دولتمردان آمریکایی، این مقام ارشد کاخ سفید تاکید کرد: ما مشخصا نمیخواهیم شاهد آزمایشهای بیشتری باشیم و از جمهوری خلق کره درخواست کردهایم که دست به آزمایشهای بیشتری نزند.
با درنظر گرفتن این موضوع که یکی از اهداف کره شمالی از انجام آزمایشات موشکی متقاعد کردن آمریکا برای حضور در پای میز مذاکره و در نهایت رفع تحریمهای هستهای و موشکی علیه پیونگ یانگ بوده به نظر میرسد، آزمایش اخیر تا اندازهای توانسته نظر دولت واشنگتن را به خود جلب کند. البته از ابراز نگرانی تا نشستن پای میز مذاکره، مسیری طولانی است که بعید است به این سادگی محقق شود.
