HPV لزوما به سرطان ختم نمیشود، اما پایداری طولانی مدت ویروس خطرناک است. نقش واقعی قرص زگیل تناسلی در کنترل HPV را همین حالا بخوانید و با پزشک مشورت کنید.

دیدارنیوز: تشخیص HPV به تنهایی به معنای ابتلا به سرطان نیست.
طبق آمار مرکز کنترل بیماریهای آمریکا (CDC)، در حدود 9 از هر 10 نفر، سیستم ایمنی بدن ظرف 2 سال ویروس را بدون هیچ درمانی از بین میبرد. نکتهای که خیلی وقتها در میان ترس اولیه گم میشود همین است، خطر واقعی از خودِ ابتلا نمیآید، از ماندگاری ویروس در بدن میآید.
ویروس پاپیلومای انسانی خانواده بزرگی از بیش از 200 نوع ویروس است که حدود 40 تیپ آن ناحیه تناسلی را درگیر میکند و از این میان تنها حدود 12 تا 14 تیپ در گروه پرخطر قرار دارند.
تقریبا هر فردی که فعالیت جنسی دارد، در طول زندگی حداقل یک بار با یکی از تیپهای این ویروس روبهرو میشود، همین شیوع بالاست که HPV را به یکی از رایجترین عفونتهای مقاربتی در جهان تبدیل کرده است.
توجه داشته باشید هیچ قرص زگیل تناسلی برای درمان قطعی HPV وجود ندارد و هرچه در بازار موجود است، در بهترین حالت فقط نقش مکمل حمایتی برای سیستم ایمنی دارد، به همین دلیل تهیه آن باید زیر نظر پزشک یا با مشورت او و همچنین از داروخانه یا فروشنده معتبر مانند فرازطب انجام شود.
انتقال HPV معمولا از راه تماس پوست با پوست در حین رابطه جنسی اتفاق میافتد، حتی وقتی فرد ناقل هیچ علامتی ندارد.
اغلب تیپهای کمخطر ویروس HPV مسئول زگیلهای تناسلی هستند و مشکل جدی برای سلامت ایجاد نمیکنند. تیپهای پرخطر اما سروصدا ندارند، نه زگیلی میسازند، نه دردی، و همین بیسروصدا بودن باعث میشود خیلی از افراد سالها از وجود آنها بیخبر بمانند.
آنچه سرنوشت ویروس را رقم میزند، قدرت پاسخ ایمنی بدن است.
در بیشتر افراد، سلولهای ایمنی طی چند ماه تا 2 سال عفونت را شناسایی و پاکسازی میکنند.
مشکل از جایی شروع میشود که این پاکسازی اتفاق نمیافتد و ویروس برای سالها در بدن فعال باقی میماند، به این حالت در اصطلاح پزشکی (عفونت پایدار) گفته میشود.
چند عامل شناختهشده احتمال پایدار ماندن HPV را بالا میبرند.
سیگار کشیدن یکی از قویترین این عوامل است، چند مطالعه نشان دادهاند مواد موجود در دود سیگار در مایعات دهانه رحم تجمع مییابند و توانایی سیستم ایمنی موضعی برای پاکسازی ویروس را کاهش میدهند.
ضعف سیستم ایمنی به هر دلیلی، از بیماریهای زمینهای تا مصرف داروهای سرکوبکننده ایمنی، استرس مزمن، کمخوابی طولانیمدت و تغذیه نامناسب نیز در همین گروه قرار میگیرند.
اگر عفونت پرخطر پایدار بماند، ممکن است طی سالها زمینهساز تغییرات پیشسرطانی در سلولهای دهانه رحم شود.
طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، این مسیر معمولا بین 15 تا 20 سال طول میکشد تا به سرطان برسد، در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفتری دارند، این بازه میتواند به 5 تا 10 سال کاهش پیدا کند. همین فاصله زمانی طولانی است که غربالگری منظم را به مؤثرترین ابزار پیشگیری تبدیل میکند، چون فرصت کافی برای شناسایی و درمان تغییرات سلولی پیش از تبدیل شدن به سرطان وجود دارد.
سؤالی که تقریبا هر بیمار بعد از شنیدن نام HPV میپرسد این است:
اگر ضایعه برداشته شود، یعنی ویروس کامل از بدن خارج شده؟
پاسخ قطعی نه است.
حتی بعد از برداشتن زگیل تناسلی با روشهای رایج مثل کرایوتراپی یا لیزر، ویروس میتواند در سلولهای اطراف به شکل خاموش باقی بماند و ماهها یا سالها بعد دوباره فعال شود.
برداشتن ضایعه ظاهری، معالجه علامت است، نه لزوما پایان کامل ماجرا.
دقیقا همینجاست که بحث قرص زگیل تناسلی و مکملهای حمایتکننده از سیستم ایمنی معنا پیدا میکند. این دسته از فرآوردهها قرار نیست ویروس را جادویی نابود کنند، هدف اغلب آنها کمک به تقویت پاسخ ایمنی سلولی، یعنی همان بخشی از بدن است که وظیفه شناسایی و از بین بردن سلولهای آلوده به ویروس را دارد.
شواهد علمی در این زمینه هنوز محدود ولی امیدوارکننده است. برای نمونه، یک کارآزمایی بالینی فاز دوم که در مجله Frontiers in Oncology منتشر شد، اثر مکمل AHCC را روی زنان بالای 30 سال با عفونت پرخطر پایدار HPV بررسی کرد.
در این مطالعه 40 و یک نفر دوره درمان را کامل کردند و بعد از 6 ماه، حدود 64 درصد از افرادی که AHCC مصرف کرده بودند نتیجه آزمایش HPV منفی گرفتند، در برابر تنها ده و نیم درصد در گروه دارونما. با این حال خود محققان تأکید کردهاند که حجم نمونه کوچک بوده و برای تعمیم قطعی نتیجه، به مطالعات بزرگتر نیاز است.
این یعنی قرص زگیل تناسلی، در بهترین حالت، میتواند بخشی از یک استراتژی حمایتی باشد، نه جایگزینی برای تشخیص، نمونهبرداری در صورت نیاز و پیگیری منظم پزشک.
عبارت (سرکوب صد در صد) بیشتر یک تیتر جذاب برای جلب توجه است تا یک واقعیت مطلق پزشکی.
نتیجه نهایی درمان، محصول یک معادله چندعاملی است که در آن موارد زیر نقش دارند:
هیچ قرص زگیل تناسلی، حتی با ترکیب علمی و مورد تأیید، بهتنهایی جای معاینه تخصصی و پیگیری منظم پزشک را نمیگیرد.
آنچه واقعبینانه است این است که مکمل مناسب میتواند به بدن کمک کند در نبرد طولانیمدت با ویروس دست بالا را داشته باشد، نه اینکه بهتنهایی معجزه کند.