محمد منصورنژاد، استاد دانشگاه در یادداشتی برای دیدارنیوز به مرحوم عباس دوزدوزانی و دستاوردهای او اشاره کرده است که در ادامه میخوانید.
دیدارنیوز _ محمد منصورنژاد:
«برای آشنایی بیشتر و دقیقتر با این مرد خدا؛ مرحوم استاد «عباس دوزدوزانی» (متولد ۱۳۲۱ و درگذشت ۱۳۹۷)، که هم سابقه علم داشت و هم عمل صالح (آن هم در سطح ملی)، به اینترنت مراجعه شد. انصافا در حق ایشان جفا شده و در «ویکی پدیا» مطلب ناقص و اندکی وجود داشت و در سایر سایتها نیز عمدتا مطالب شبیه به هم و مختصری آمده بود.
البته خود ایشان هم در گمنامیشان نقش داشتند. به عنوان نمونه، در زمان حیات ایشان، وقتی در تهران برای بازدید از «موزه عبرت»، (که قبل از انقلاب زندانیان سیاسی در آن محبس، نگهداری و ... میشدند) رفته و تصویر جناب دوزدوزانی را دیدم، درباره ایشان با یکی از مسئولین موزه گفتوگو نمودم. آن فرد میانسال گفت: جناب آقای عباس دوزدوزانی از مبارزینی بود که ما در زندان به ایشان، نماز اقتدا میکردیم (امام جماعت بود)، ولی از آن افرادی است که تا اکنون دادههای خود را برای ثبت و ضبط تاریخ، در اختیار ما قرار نمیدهد. شما اگر با ایشان ارتباط دارید بگویید که چنین کنند!
ناگفته نماند که ۶ سال پس از رحلت ایشان، کتابی با مشخصات زیر منتشر شد که علاقه مندان میتوانند دادههای خوبی که از منابع دست اول و از طریق مصاحبه (تاریخ شفاهی) بدست آمده، در باره مرحوم استاد دوزدوزانی بخوانند:
حاج محمدی، زهرا (۱۴۰۳) شوق ایمان: خاطرات عباس دوزدوزانی، انتشارات سوره مهر
و، اما استاد دوزدوزانی شخصیتی چند بعدی بودند: چهره فرهنگی- اجتماعی داشت؛ رجلی سیاسی بود؛ همراه با رفتاری سالم و معنوی و الهی.
۱. از نظر فرهنگی؛ استاد مرحوم دوزدوزانی به جهت حرفهای از پیش از انقلاب سابقه معلمی داشت؛ چون در دانشگاه تربیت معلم سابق تحصیل کرده بود. به جهت همین وجهه فرهنگی بود که در دولت کوتاه مدت شهید «رجایی»، به عنوان «وزیر ارشاد ملی» (وزارت فرهنگ و ارشاد کنونی) برگزیده شد و پس از انقلاب نیز با تشکلهای فرهنگی و مردم نهاد همکاری نهادینه داشتند (مثلا ایشان از ارکان «انجمن اسلامی معلمان ایران» بود.).
مرحوم استاد دوزدوزانی، آغاز کار معلمیاش را همراه با جناب آقای «ابوشریف» (عباس آقا زمانی)، در «شهر رینه» تجربه کرده و خاطرات خوشِ فرهنگی و اخلاقی از ایشان در آن دوران در ذهن شهروندان رینه¬ای ثبت شده است، به ویژه که فراتر از مدرسه و ساعات اداری، با دانش آموزان فعالیت فکری و فرهنگی (با درون مایه دینی) داشتند. این ارتباط سبب شد که با اهالی شهر بیشتر پیوند داشته و از جمله «داماد» همین شهر شده و در پس از انقلاب هم در تاسیس نهادهای مختلف لاریجان و رینه، مشارکت و نقش داشته باشند. آخرین صدای سخنرانی ایشان در همایش «چهره-های ماندگار شهر رینه» در مستند مرتبط با این شهر، به یادگار مانده است.
از دستاوردهای فرهنگی جاودانه و کم نظیر این استاد فرهیخته، به نظم درآوردن همه آیات آسمانی قرآن کریم در سیزده هزار بیت تحت عنوان «قرآن کریم با ترجمه منظوم» بود که درست در سال رحلتش (۱۳۹۷) از سوی انتشارات دانشگاه تهران منتشر شد. همین اثر به قدر کافی از فرزانگی، اِشراف ادبی و ذوق شاعرانه ایشان حکایت میکند.
۲. اما به جهت سیاسی؛ ایشان در همان دوران دانشجویی تربیت معلمی با برخی سیاسیون و مبارزان (مثل دکتر سحابی، محمدحنیفنژاد و..) آَشنا شده و حدود سال ۱۳۴۰ عضو «حزب ملل اسلامی» (محمد کاظم بجبوردی و.) شد. به جهت همین سابقه سیاسی، چندبار دستگیر و در نهایت از کار و حقوق اجتماعی در دوران پهلوی محروم شدند. اعضای حزب ملل، بچه مسلمانانی که به مشی مسلحانه معتقد بودند و تسلیحات ابتدایی و سادهای هم فراهم آورده و البته پیش از توفیق انجام هر گونه عملیات، از سوی ساواک، شناساسی و دستگیر شدند.
به جهت همین سابقه سیاسی و مبارزاتی، مرحوم دوزدوزانی در پس از انقلاب، جزو «مقامات» بود. مرحوم عباس دوزدوزانی که در ۷ امرداد ۹۷ به رحمت خدا پیوست، از رجل سیاسی و سرشناس ایران بود و از پایهگذاران سپاه (دومین فرمانده موقت سپاه، که با رئیس جمهور وقت، «بنیصدر» نیز همدل نبوده و چالش داشت)، نماینده مجلس در سه دوره، وزیر دولت شهید رجایی، عضو شورای شهر تهران در دوره اصلاحات، مشاور ارشد رئیس جمهور (سید محمد خاتمی) و... از جمله در جبهه مشارکت ایران (اصلاح طلبان) فعال بودند.
به جهت «برون مرزی» نیز دستکم در سطح منطقه او فردی کاملا شناخته شده بود. نگارنده فراموش نمیکند که در دوران دفاع مقدس (تجاوز صدام و لشکریانش به ایران)، «رادیو عراق» با نام و نشان به این شخصیت محترم و میهن دوست میتاخت و او را «دزدِ دزدان» میخواند! و همین از تاثیرگذاری این شخصیت حکایت میکند.
با این همه مرحوم دوزدوزانی در سالهای آخر عمر، به دلایلی! از فعالیت سیاسی فاصله گرفتند، گرچه همواره به جریانهای مردمی متصل و مرتبط بودند و جریانهای افراطی را نقد میکردند.
ناگفته نماند که مرحوم دوزدوزانی نیز مثل اکثر فعالان سیاسی مستقل و معتدل، نسبت به مواضع دهه اول انقلاب تغییر دیدگاه داشته و از این رو با گفتمان اصلاحات در دوران ریاست جمهوری سیدمحمد خاتمی، همراه شده و در جبهه اصلاحات خوش درخشیدند و البته جزو شاخه تفکر «چپِ سنتی» در این جبهه محسوب میشدند.
۳. ویژگیهای ممتازی در استاد مرحوم دوزدوزانی جمع شده بود، که هر کدام از آنها خود فضیلتی بزرگ است. این استاد فرزانه، عمری سالم و صادق زیست و از طمع دور ماند؛ شجاع بوده و اهل مداهنه نبود؛ صبر و پایداریاش زبانزد شد؛ در عین صلابت، بسیار رقیق القلب و مهربان بود؛ بیان و گفتار بسیار شیوا و دلنشین (با کمی لهجه شیرین آذری) داشت و مقصودش را به بهترین وجه منتقل میکرد؛ اشرافش به نصوص دینی و به ویژه قرآن مجید، بسیار خوب بود و مهمتر از همه، عالمِ عامل و خداترس بود، از این رو میتوان با جرات گفت شخصیتی کمنظیر بود، که البته مغفول ماند!
برای روح این مبارز نستوه، متقی و فداکار، از خدای رحمان، طلب رضوان الهی میکنیم.»
