دیدارنیوز: فاطمه راکعی میگوید: میراث رهبر شهید تنها در حوزه سیاسی تعریف نمیشود، بلکه نوع نگاه ایشان به فرهنگ و اهالی هنر، بخش مهمی از سرمایه اجتماعی کشور است که باید مورد توجه قرار گیرد.
به نقل از اعتماد، فاطمه راکعی، از چهرههای اصلاحطلب حوزه فرهنگ و سیاست، با تأکید بر اینکه تشییع میلیونی پیکر رهبر انقلاب نشاندهنده اراده ملی برای همبستگی است، به بیان خاطراتی از نوع مواجهه آیتالله خامنهای با نمایندگان مجلس ششم و پیگیری وضعیت چهرههای فرهنگی پرداخت و تصریح کرد که مشی ایشان در تفکیک دیدگاههای سیاسی از کرامت انسانی و جایگاه هنری افراد، میراثی قابل تأمل برای آینده است.
راکعی، در گفتوگو با «اعتماد» به تبیین جایگاه و میراث رهبر شهید انقلاب پرداخته و با اشاره به حضور پرشور مردم در مراسم تشییع، این رویداد را نمادی از عزم ملی برای اتحاد توصیف میکند. او با بیان اینکه رهبری در دوران حیات خود منشأ تحولات و خدمات بسیاری بودند، تصریح میکند که نوع مواجهه ایشان با مسائل سیاسی و اجتماعی، الگویی است که میتواند مسیر پیش روی کشور را روشن سازد.
راکعی در بخشی از این گفتوگو، با بازخوانی خاطرهای از دوران مجلس ششم، به چالشهای مربوط به بررسی صلاحیتها اشاره کرده و میگوید: «در جریان انتخابات مجلس هفتم، زمانی که شورای نگهبان فرآیند بررسی صلاحیتهای نمایندگان مجلس ششم را آغاز کرد، وضعیت بررسی صلاحیت من به شکلی غیرمنتظره طولانی شد. در آن ایام، بسیاری از همکارانم در مجلس با شوخی و کنایه وضعیت مرا مورد پرسش قرار میدادند، اما نگرانی اصلی من این بود که با توجه به مواضع تند و صریحی که در نقد عملکرد شورای نگهبان و به ویژه نظارت استصوابی داشتم، آیا قضاوتی منصفانه در خصوص من صورت خواهد گرفت یا سرنوشتی مشابه سایر رد صلاحیتشدگان در انتظار من خواهد بود؟
او میافزاید: «نکته قابل توجه در آن مقطع زمانی، تغییر رفتار برخی از نمایندگان اصولگرای مجلس نسبت به من بود. افرادی که پیش از آن، حتی از پاسخ دادن به سلام نمایندگان اصلاحطلب امتناع میکردند، ناگهان در برخورد با من رویکردی بسیار محترمانه و متفاوت در پیش گرفتند. این رفتارها تا حدی بود که حتی با پرسش و تعجب من مواجه شد. در یکی از این روزها، یکی از نمایندگان تندرو که به دیدگاههای سختگیرانهاش شناخته میشد، در پاسخ به پرسش من درباره علت این تغییر رفتار، روایتی از جلسه مشترک با رهبر انقلاب را بازگو کرد. نماینده یاد شده مجلس به من گفت که در جلسهای با رهبری برای نهایی کردن لیستهای انتخاباتی، زمانی که نام من در لیست افراد رد صلاحیت شده مطرح شد، ایشان با تأکید پرسیدند: «آیا فاطمه راکعی را رد صلاحیت کردهاید؟» وقتی حاضران پاسخ مثبت دادند و عضویت من در جبهه مشارکت را دلیل این رد صلاحیت عنوان کردند، رهبری با نگاهی انتقادی به این تصمیم، فرمودند: «اگر راکعی به دلیل عضویت در جبهه مشارکت ردصلاحیت شده، بیدلیل رد صلاحیت کردهاید.»
این چهره فرهنگی با تحلیل این رویکرد، اظهار داشت: این نوع پشتیبانیها و بزرگ منشیها، نشان میداد که ایشان دیدگاههای سیاسی را از جایگاه افراد در حوزههای تخصصی، از جمله شعر و هنر، تفکیک میکردند. ایشان خادمان و شاعران انقلاب را فراموش نمیکردند و همواره برای نقش آنان در پیشبرد اهداف انقلاب و آرمانهای امام خمینی (ره) احترام قائل بودند. برای من این امر بسیار ارزشمند بود که علیرغم اختلافات سیاسی، ایشان به عنوان رهبر نظام، مدافع جایگاه هنری و کرامت اشخاص بودند.»
راکعی در بخش دیگری از این گفتوگو، به ماجرای دستگیری صدیقه وسمقی، از دیگر چهرههای حوزه شعر و اندیشه اشاره کرده و میگوید: «زمانی که خبر بازداشت خانم وسمقی آن هم در شرایط بیماری و به دلیل مواضع سیاسی شان منتشر شد، فضای نگرانکنندهای میان جامعه سیاسی و فرهنگی ایجاد شد. ما در حال رایزنی بودیم تا نامهای تنظیم کنیم و به محضر مقامات مسوول بفرستیم. هدف ما این بود که یادآوری کنیم چنین رفتاری با یکی از اندیشمندان و شاعران انقلاب که همواره مورد عنایت ایشان بود، شایسته نیست. خانم وسمقی حتی در دوران فعالیتهای خود، گاهی نقدهای بسیار تندتری نسبت به ما مطرح میکردند، اما رهبری هیچگاه این رویکردهای سیاسی را با جایگاه علمی و هنری ایشان مخلوط نمیکردند. بر اساس اخباری که مدتی بعد از طریق آقای افشین علا دریافت کردیم، مشخص شد که رهبر انقلاب بلافاصله پس از اطلاع از بازداشت خانم وسمقی در شرایط بیماری، دستور مستقیم و فوری برای آزادی ایشان صادر کرده بودند.»
این فعال سیاسی اصلاحطلب در پایان تأکید میکند: «این خاطرات بیانگر سیره عملی رهبری در تفکیک قائل شدن میان نقد سیاسی و کرامت انسانی است. در شرایطی که کشور نیازمند انسجام و وحدت است، نگاه به این سبک از مدیریت و رواداری در مواجهه با چهرههای فرهنگی و سیاسی، درسی است که میتواند برای آینده کشور، راهگشا و الگوی عمل مسوولان قرار گیرد. میراث ایشان تنها در حوزه سیاسی تعریف نمیشود، بلکه نوع نگاه ایشان به فرهنگ و اهالی هنر، بخش مهمی از سرمایه اجتماعی کشور است که باید مورد توجه قرار گیرد.»
