مایک پنس، معاون پیشین رئیسجمهور آمریکا، در یادداشتی که در والاستریتژورنال منتشر کرده، مدعی است که این دوره ۶۰ روزه باید صرف پایان دادن به نیم قرن جنگ پنهان علیه آمریکا و اسرائیل شود.
دیدارنیوز: توافق روی میز با ایران، برای برخی نزدیکان ترامپ به معنای هدر رفتن یک پیروزی است؛ شکافی که هرروز عیانتر میشود.
مایک پنس، معاون پیشین رئیسجمهور آمریکا، معتقد است توافق کنونی با تهران فاصلهای پرمعنا با یک دستاورد واقعی دارد. به باور او، ۶۰ روز آینده پنجرهای حیاتی است تا واشنگتن اهداف ناتمام خود را کامل کند.
نمایش قدرت در آسمان خاورمیانه
پنس در یادداشتی که در والاستریتژورنال منتشر کرده، مدعی است دونالد ترامپ در برابر تهدیدها قاطعانه ایستاد. چرا؟
او استدلال میکند که در عملیاتهای «چکش نیمهشب» در سال گذشته و «خشم حماسی» در سال جاری، آمریکا به دستاوردهایی رسیده و در مقابل، ایران نیز در شرایط اقتصادی وخیمی قرار دارد.
البته این چهره سیاسی تأکید میکند هیچکس در خاورمیانه جنگی طولانی نمیخواهد؛ واقعیتی که به اعتقاد او، اتهامات پوپولیستهای انزواطلب را بیاثر میکند.
با این حال، پنس مینویسد تفاهمنامهای که هفته گذشته امضا شد، بوی سازشکاری میدهد؛ دقیقاً همان رویکرد ضعیفی که به گفته او، ترامپ در دوره نخست ریاستجمهوری خود آن را به درستی رد میکرد. پنس توضیح میدهد این توافق، توافقی نیست که یک بازنده باید دریافت کند، بلکه صرفاً «برنامهای برای تهیه برنامه» است. از نگاه او، تحولات به نفع واشنگتن است؛ آمریکا میتواند در جنگ به اهداف خود برسد، اما توافق فعلی از این «فرصت طلایی» استفاده نمیکند.
اعتماد وارونه و دلارهای رهاشده
مایک پنس در استدلال خود برای نقد تفاهم ترامپ میگوید بزرگترین نگرانی، نبودِ یک الزام قطعی برای نابودی برنامه هستهای ایران است. او مینویسد تهران سالهاست برنامهاش را صلحآمیز میخواند، اما همزمان شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» سر میدهد. به گفته او، تنها چند روز پس از امضای تفاهمنامه نیز گزارشهایی از تهدید ایران به بستن تنگه هرمز منتشر شده است؛ گذرگاهی آبی که شریان اصلی تجارت نفت جهان به شمار میرود. پنس همچنین معتقد است توافق فعلی برنامه موشکهای بالستیک ایران را نیز تقریباً دستنخورده باقی گذاشته است.
پنس در بخش دیگری از یادداشت خود مینویسد در حالی که پاسخ به پرسشهای مهم هستهای به تعویق افتاده، کاهش موقت تحریمها میتواند ماهانه ۵ میلیارد دلار درآمد جدید به اقتصاد ایران تزریق کند. او این روندِ امتیازدهی را «یک مسیر معکوس» توصیف میکند و معتقد است آمریکا نباید پیش از گرفتن امتیازات امنیتی، پاداش مالی و انرژی بدهد. به اعتقاد او، ضربالمثل قدیمی «اعتماد کن، اما راستیآزمایی کن» در مواجهه با تهران باید به این شکل خوانده شود: «راستیآزمایی کن و هرگز اعتماد مکن.»
پنجرهای برای پایان یک بنبست طولانی
مایک پنس مدعی است تجربه گذشته به روشنی نشان میدهد که ایران به تعهدات خود عمل نمیکند. به باور او، هر چیزی کمتر از انهدام زیرساختهای هستهای، به تهران فرصت میدهد تا در آینده فعالیتهای خود را از سر بگیرد.
او همچنین استدلال میکند اگر نابودی برنامههای هستهای و موشکی، توقف حمایت از تروریسم و تضمین آزادی کشتیرانی محقق نشود، ایالات متحده باید جنگ را با تمام قدرت از سر بگیرد. به اعتقاد پنس، سیاست آمریکا باید ساده و صریح باشد.
به باور او، سیاست «فشار حداکثری» (قطع کامل درآمدهای ارزی و محاصره اقتصادی دولت) نتیجهبخش بوده است. پنس تأکید میکند همچنان از تلاش ترامپ برای صلح حمایت میکند، اما «صلح از طریق قدرت» را نیازمند پافشاری و ایستادگی تا خط پایان میداند. از نگاه او، این دوره ۶۰ روزه باید صرف پایان دادن به نیم قرن جنگ پنهان علیه آمریکا و اسرائیل شود.
ترجمه مطالب از رسانههای خارجی به معنای تایید آن محتوا نیست. هدف صرفا اطلاع مخاطب از رویکرد و نگاه رسانههای جهان به جنگ کنونی است.
منبع: زومان
